Kippenkot

 

De tijd gaat snel. We stevenen af op 1 mei en zijn dit weekend op de helft van ons eerste deel van ons verblijf in Condat van dit jaar.
De maand april is wat het weer betreft prima, vorige week bijna zomers en dat betekent dat er veel buiten gewerkt wordt. De bouw van het schuurtje heeft flinke vorderingen gemaakt. Als ik zo kijk naar de laatste foto van het vorige bouwverslag ziet het er nu heel anders uit.

Hier volgt een fotoverslag:

Het dak is weer dicht en Frits is bezig om de voorste muur af te bouwen.

 

 

en de muur aan de zijkant

 

Het begint een geheel te worden

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het metselwerk aan de voorzijde is klaar......

..........eh voilà een nieuwe deur

 

 

zo ziet het er van een afstandje uit, de goot zit eraan, er moet nog wat afgewerkt worden aan de dakrand maar Frits is, zoals jullie zien, al een heel eind gevorderd.

 

Vroeger werd het kleine schuurtje gebruikt voor het varken en kippen. Aan de achterzijde van het schuurtje zit  een oud formaat deur, een kleintje, dat blijft zo. Wordt het misschien ooit nog eens gebruikt voor een kippenkot???

 

 

De kracht van water

Vier weken zijn we nu hier en het is volop lente. De sporen van de natte winter zijn echter nog zichtbaar. In de Lot, voor het huis, ligt een boom op de sluis. Dat komt wel meer voor maar dit is een hele grote!

 

 

De boom wordt druk bezocht:

 

Aalscholver: hier een nest misschien?
Nee, toch maar niet!

 

Zwaan: ik verzorg mijn verenkleed!

 



Meeuw: Zijn hier nog lekkere hapjes?

 

Het tweede zichtbare spoor van de vele regen in de winter zie je op de weg van Condat naar Fumel. De weg is daar lang geleden uitgehakt in de rotsen en loopt steil omhoog.

Als de spleten tussen de rotsplaten verzadigd zijn van vocht kan het volgende gebeuren:

 

 



een flinke verzakking.

De weg is een tijd afgesloten geweest en het pad beneden (de oude spoorbaan en nu een fietspad) is dat vanwege instortgevaar nog steeds. Er wordt nu  door de betreffende partijen flink gediscussieerd wie de reparatie moet gaan betalen.
Het probleem is nu tijdelijk, en echt frans, opgelost. Je maakt er een 1-baansweg van, aan beide zijden van het obstakel leg je een drempel en je moet maar goed kijken of je in de verte een tegenligger ziet, zo niet: gaan met de banaan! .

Het oude Rome?

Sinds 16 maart verblijven we weer op ons heerlijke stekje aan de Lot. Ons huis is prima door de winter gekomen. Evenals in Nederland is het hier niet koud geweest, maar wat heeft het veel geregend!!! In slootjes waar ik nog nooit water gezien heb staat nu een flinke laag. Het gras is al behoorlijk gegroeid en 1 van de eerste karweitjes is: maaien………….en de rest van de tuin natuurlijk. Nu, 3 april, zitten de aardappeltjes in de grond, de gekochte slaplantjes groeien als kool en de pompoen- en courgettepitten zijn geplant (onder glas).

Frits heeft zich vanaf de eerste dag fanatiek gestort op het opbouwen van de muren van het schuurtje. Het dak wordt op dezelfde hoogte gebracht als de nieuwe aanbouw. Daar moeten heel wat stenen voor versjouwd worden.

Hier volgt een fotoreportage:

Het begin is gemaakt, de eerste hoeksteen ligt er op.

 

Niet gemakkelijk, het bouwen van een muurtje van natuursteen. Als steun en voor de stevigheid eerst een 'binnenmuur' van baksteen (cloisons)



Zo, dat is deel 1!!

Nu volgt een heel moeilijk stuk. Het originele schuurtje was verdeeld in twee delen, het voorste deel was voor het varken en het achterste deel voor de kippen. Daar heb je geen hoge schuur voor nodig dus ook geen hoge deur. Wij gebruiken het schuurtje voor tuinmaterialen en hoe vaak ik mijn hoofd gestoten heb tegen de bovensteen van de deur, het is niet te tellen!!

Dit is het moment om daar verandering in te brengen. Daar heb je goed materiaal voor nodig.(met dank aan Ellen en Marco).

We gaan ons hoofd  er niet meer aan stoten!!

En dan nu weer, stenen passen, een andere kiezen, hoekstenen omhoog sjouwen, pffff.

Maar het vordert, en dan nu, de grote truc!!! De steen naar beneden hijsen ging snel, maar omhoog, netjes recht, draaien en precies op zijn plaats zien te krijgen, dat is een andere operatie, niet geheel zonder risico overigens.

Maar het is gelukt! en waar lijkt het nu op: 

Renovatie van een tempel in het oude Rome!

Wordt vervolgd