Parasolletje

18 juli

Nog vroeger met de fiets op pad vandaag want de weerman voorspelde 33 graden.

We hielden het kort, 11 kilometer, om een broodje en vlees voor de barbecue in Libos.

Vòòr 11 uur waren we weer terug op ons schaduwrijke plekje. Je kon de atmosfeer boven de gemaaide grasakker al zien trillen. Gisteravond was de boer al even bezig geweest het gras te keren en daar ging hij vandaag mee verder. Dat gaf enorme stofwolken en toen hij echt dichtbij kwam deden we de camper dicht. De boer had wel een heel inventieve manier gevonden om schaduw te hebben op zijn tractor zonder dak.

Hij stopte nog even voor een praatje. De bosrand waar we stonden was zijn eigendom maar hij vond het prima, ‘ goed plekje gekozen’ zei hij.

Eind van de middag pakten we ons boeltje bij elkaar en vertrokken we naar de ‘camping à la ferme’ waar we eerder deze week al een kijkje genomen hadden, een paar kilometer buiten St Aubin.

De boerderij heeft 6 kampeerplaatsen die ieder 300 vierkante meter groot zijn. Wij staan op de buitenste plaats en zo vrij als een vogeltje, en nu maar eerst eens  douchen!

ontmoeting met een hond

17 juli

We hadden nu een fietstocht in zuidelijke richting gehad en één in oostelijke richting. Deze dag besloten we naar het noorden te gaan, einddoel Montagnac sur Lède. Zoals Monsegur was ook dit plaatsje bovenop een heuveltop.

even rusten op het hoogste punt

Het werd een warme dag en we waren blij dat we vroeg vertrokken waren. We hadden weer lege drinkflessen mee en wilden deze vullen bij een begraafplaats. Daarvan is ons ooit eens gezegd dat er altijd drinkwater is. We proeven altijd eerst want het is ons wel eens overkomen dat de chloorlucht die ervan af kwam niet onderdeed voor het Sasse zwembad. De eerste twee kerkhoven waren echter waterloos, we zagen  bij sommige graven 5-litercontainers staan voor de plantjes. In Montagnac sur Lède hadden we geluk, water op het kerkhof, maar wel de pech dat er wel een bordje wees naar een bakker maar dat deze zijn activiteiten zo te zien al lang geleden gestopt had.

Ook hadden we deze dag weer een ontmoeting, nu met een grote hond die pontificaal midden op de weg stond. Nou heb ik het nooit zo op loslopende honden maar op het moment dat ik een foto maakte van deze wegversperring draaide hij zich om er sjokte naar huis.

 Het landschap was anders dan gisteren. In plaats van de pruimenboomgaarden waren het nu maïs- en graanvelden.

De middag waren we lui, het werd die dag 30 graden!

Ontmoeting met een pelgrim

16 juli

En dit is dan ons uitzicht op een zonnige maandagmorgen.

Een strakblauwe lucht bleef ons deze hele dag vergezellen. Ons fietsdoel van vandaag was: St Aubin. Daar wisten we van dat er een kleine kruidenierswinkel was en misschien konden we er een broodje scoren. Ook wilden we eens een bezoekje brengen aan de ‘camping à la ferme’ die in ons boekje staat, een optie voor een volgende standplaats. St Aubin is zo’n beetje het middelpunt van de pruimenteelt hier in de buurt. We reden dus langs vele pruimenboomgaarden. Het viel ons op dat overal irrigatiesystemen waren aangelegd en overal werd water gesproeid. Het is nu de tijd dat de pruimen mooi dik gaan worden. De oogst zal ergens volgende maand zijn.

De weggetjes ernaar toe gingen heuvel af (JOEHAA) en heuvel op (ZUCHT KREUN HIJG). We bezochten de camping en die beviel ons wel en daarna het winkeltje voor een lekker broodje.

Op de terugweg vulden we de drinkflessen op een begraafplaats en we konden al meteen iemand blij maken met wat lekker fris water. Heuvelopwaarts zagen we namelijk in de verte twee gestaltes opdoemen. Toen we dichterbij kwamen zagen we dat het een man en een ezeltje was. Het was een jonge knul. Ik vroeg hem of dit zijn vakantie was en hij vertelde dat het meer dan een vakantie was, hij was op reis, ging nu naar Monflanquin en daarna door naar Bergerac.

Onze fietstocht was niet zo ver als de reis van deze jongeman, deze dag ongeveer 20 kilometer, maar heuvel op heuvel af is dat een aardig tochtje. De rest van de dag brachten we op ons heerlijk rustige plekje door en we konden weer genieten van de ondergaande zon achter de zonnebloemen.

wild kamperen

15 juli, dag 2 campertoertocht,

De nacht had Joris zich voorbeeldig gedragen. Niet teveel gekrab aan de deur . Hij had gisteren meteen al  een ‘hulletje gemaakt waar hij zich de hele  middag (en een deel van de nacht) had geïnstalleerd. Hij en zijn  maatje Betsie zwaaiden ons uit, deze dag vertrokken we dus echt. Ons idee was richting Monflanquin te gaan, we rijden vaak door het landschap op weg naar Bergerac maar het leek ons de moeite waard er wat te fietsen. Het was ons plan om de camper  in het dorpje Vauris te parkeren en dan met de fiets te gaan toeren om een mooi camperplekje te vinden. Het gehuchtje waar we dachten naast het kerkje te kunnen staan was echter zo piepklein dat er zelfs geen parkeerplaatsje voor de kerk was. Het weer zag er ook niet zo fameus uit, dreigende wolken en af en toe een drupje, maar ook stukjes blauwe lucht, heel veranderlijk dus. We reden op ons gemakje door het landschap, prachtige vergezichten en lange valleien, mooi was het hier.

We vonden een prima plaatsje in een bosrand, mooi uitzicht en met het oog op de warme dagen die verwacht werden, wat bomen. 

We maakten vanaf dit punt meteen een fietstochtje en pakten het maar direct serieus aan, naar Monsegur, helling 16%. We hielden het droog deze keer maar later in de middag was er wel heel veel wind, zodanig zelfs dat we ons binnen in de camper verscholen en heerlijk gingen lezen.

Eind van de dag ging de wind liggen en aten we in de laatste zonnestralen buiten. We vroegen ons af of de zonnebloemen, die we in de verte zagen staan, meedraaiden met de zon en Frits ging met de fiets op nader onderzoek uit. “Nee, ze blijven naar ons kijken” was het antwoord.

De nacht was heel stil en heel donker, een prachtig verlichte sterrenhemel en de Grote Beer vlak boven ons (die niet brulde)J.

Frits komt terug van het zonnebloemenveld

campertoertocht 2012 dag 1

Sinds 13.00 u hebben we vakantie! De laatste weken is er hard gewerkt om alle klusjes af te krijgen en het huis en tuin in orde te maken voor 3 weken andere bewoners.

Ver zijn we nog niet gekomen vandaag. We staan ongeveer 75 meter van ons huis af net aan onze kant van het hek. Dat lijkt heel gek maar dat zijn we zo gewend. We hebben nu nog ADSL en zo komt het dat ik nog een stukje kan maken.

Het eerste probleem diende zich al snel aan. Het water in de camper wordt met een voetpompje opgepompt, maar wat Han ook pompte: geen water. Nou had Frits het electrische pompje, wat toch niet werkte, afgekoppeld en na enig zoekwerk vanmiddag kwam hij er achter dat het pompje er nu verkeerd om op zat. Probleem opgelost en... water.

We maakten een korte fietstocht om er een beetje in te komen. 4 kilometer stroomopwaarts is een sluisje gerenoveerd en  reden we even naar toe.t Had ik spijt dat ik mijn fototoestel niet mee had! Het is prachtig geworden en volledig in gebruik. Zo dicht bij en nog nooit gezien! We reden verder naar het kerkje van Aglan. Tot onze verbazing stond het open en we keken even binnen. Er was een koster alles aan het klaarzetten voor een mis en hij vertelde ons dat een parochiaan die nu in Amerika woont, geld geschonken had om het kerkje op te knappen. Er was zelfs verwarming in aangebracht. Het interieur was netjes in de verf gezet  wel het bekende allegaartje van stoelen naar weer geen foto's. Dit was dan de tweede verrassing van vandaag.
De derde verrassing was minder, we reden terug en zagen de bui al hangen! Zo'n beetje in Tour de France tempo naar de camper terug maar we werden net op het laatste stukje toch nog nat. Ja dat komt ervan als je een kerk binnengaat zei Frits, dan wordt je daarna vanzelf gezegend! :-)

middeleeuwse feesten in Fumel en Bonaguil

Tromgeroffel in de straten. De parade komt eraan. Oyez Oyez ! Fumel is terug in de tijd, een evenement dat dit jaar voor de 12e keer plaats vindt. Wij zijn erbij want we vinden het altijd leuk. Kijk maar eens op de foto naar die prachtige man in zijn lederen outfit. Sommigen maken er echt veel werk van. Zelfs schoenen worden gemaakt naar oude voorbeelden !

Op het kasteel Bonaguil, zo'n 10 kilometer hier vandaan, zijn ook dit weekend veel activiteiten.
Als je klikt op de link zie je een filmpje wat een goed beeld geeft van dit prachtige kasteel en wat er deze dagen zoal gebeurt.  


http://youtu.be/1hksS30d2vY

Kennismaken met mijn schildercollega's

Het is inmiddels juli. De vakantiemaanden zijn nu echt begonnen. Zelfs ik heb het vakantiegevoel. De ateliers in Libos en Condat zijn gesloten tot ongeveer half september. Dat geeft een hoop meer vrije tijd. In totaal ben ik 9 uur per week bezig op 1 van de ateliers en thuis heb ik ook nog wel eens wat werk voor te bereiden of af te maken. in Libos is het thema: Monsempron. Dat is een prachtig dorpje wat vlak tegen Libos aan ligt. Er staat een prachtige romaanse kerk met een klooster er tegenaan gebouwd. We zullen in oktober een tentoonstelling over dit onderwerp organiseren en dan kom ik er op terug met foto's.

Een kleine presentatie van mijn collega's in Libos:

Marc, is sinds een jaar of twee vanuit Parijs in onze buurt komen wonen. Hij heeft sinds hij vorig jaar bij ons in de groep is al veel bijgeleerd.

Madame Lagarde (Etiennette), was  vroeger onderwijzeres en is al langer met pensioen dan dat ze gewerkt heeft, zegt ze

Onze 'meester', Gerard Sauret, 88 jaar inmiddels, met Madame Soulier (Paulette)

Regianne en Bernard, zijn de kletskousen van de groep. Regianne heeft een heleboel tatoeages, ik zag er zelfs een op haar oorschelp. Bernard is heel gezellig.

Regine, beste vriendin van Francoise.

Françoise, een ster in het tekenen met oost-indische inkt

Jean, maakt prachtige beelden in houtsnijwerk maar heeft vreemd genoeg veel moeite met tweedimensionaal.

en ikzelf natuurlijk, de jongste van het stel.

Gilbert, onze sneltekenaar, is ook een verdienstelijk bariton en   enthousiast lid van Gap47, een sterrenwacht hier aan de overkant van de Lot.