Campertoertocht 2013: 11 juli Mauroux

We vertrekken na de middag vanaf La Tour voor een campertoertocht van 8 dagen.

Na een lange reis, van wel 9 kilometer, staan we nu in een eikenbosje. Dit terrein is een Aire Naturelle en is van de gemeente Mauroux. We staan hier heerlijk, er waait een beetje wind. Er staan een aantal picknicktafels. Daar wordt aardig wat gebruik van gemaakt. Regelmatig stoppen er auto's en rolt daar een gezin met kinderen uit.

Vlak naast onze plek is een gebouwtje, waar water is en elektriciteit (fijn, hoeft Frits niet eindeloos te proberen het gas aan te krijgen). Het is ongeveer 4 x 4 meter en aan twee zijden min of meer open. Binnen bevindt zich een reusachtige barbeque. Deze wordt de eerste avond meteen al gebruikt. Niet door ons, maar door een groep jongelui. Om middernacht zijn de jongelui vertrokken en kunnen we ons bed in.

Op de foto: Ons uitzicht deze avond. Geeft dat niet het ultieme vakantiegevoel?





Straatnamen

Iedere vrijdagmiddag fiets ik 6 kilometer van Condat naar Libos, om daar deel uit te maken van een groep aquarellisten die daar onder leiding van onze ‘maitre’ Gérard Sauret een gezellige middag met elkaar schilderen en babbelen.

En iedere keer valt mijn oog op een paar naamborden van enkele straten waar ik langs kom. De eerste:

De tweede:

Mijn nieuwsgierigheid is gewekt en ik ga op internet op zoek naar meer informatie over deze twee personen.

Sabine Sicaud is geboren op 23 februari 1913 en stierf op 12 juli 1928. Ze was een Franse dichteres, geboren en gestorven in Villeneuve, in het huis van haar ouders. Dit huis heette De Eenzaamheid ‘la solitude’. Eenzaamheid is ook de titel van een van haar gedichten. Haar “Kindergedichten”, met een voorwoord door Anna de Noailles, werden gepubliceerd toen ze dertien jaar oud was. Ze won er meteen een prijs mee.

Ze is heel jong gestoren, na een vreselijke ziekte : osteomyelitis, ook wel genoemd gangreen van de botten.

Ze schreef prachtige, lange gedichten, ongelooflijk volwassen voor zo’n jong meisje.

Hier een klein stukje:

Laissez-moi crier,

Ah! Laissez-moi crier, crier, crier …
Crier à m’arracher la gorge !
Crier comme une bête qu’on égorge,
Comme le fer martyrisé dans une forge,
Comme l’arbre mordu par les dents de la scie,
Comme un carreau sous le ciseau du vitrier…
Grincer, hurler, râler ! Peu me soucie
Que les gens s’en effarent. J’ai besoin
De crier jusqu’au bout de ce qu’on peut crier.
( ... )
(bron : wikipedia)
Voor wie nog meer van haar wil weten : Er is een website over haar gemaakt : http://www.sabinesicaud.com

Nou, dit had ik niet gedacht, een triest verhaal. Ben benieuwd naar de
uitvinder! 

Jacques de Romas komt ter wereld in  Nerac  op 13 oktober 1713. Hij wordt vooral bekend voor zijn onderzoek op het gebied van de natuurkunde. Hij houdt zich voornamelijk bezig met mechanica, geografie, navigatie, landbouw en elektriciteit. Hij  is een autodidact.

Op 12 juli 1752 maakt hij door middel van een brief aan de Academie van Bordeaux, zijn experimenten met het opwekken van het elektriciteit bekend. Hij laat een speciaal geprepareerde vlieger op naar een onweerswolk en wekt vonken op van meer dan tien meter lang. Vele experimenten met 'electrische' vliegers volgen, vaak samen met zijn vriend, de chevalier de Vivens. 
Zijn eerste wetenschappelijke publicatie verschijnt op 14 mei 1753.
Op 21 januari 1776 overlijdt Jacques de Romas in Nerac
(2 bronnen: Wikipedia en Mairie d’Agen, site officiel)

Deze Jacques de Romas was vast een speciale persoonlijkheid. Wat zal hij een pret gehad hebben met zijn vriend, een sound- en lichtshow avant la lettre!!

Twee straten, twee verhalen. Leuk om meer van deze mensen te weten te komen.

Verbouwing deel 3

Zoals zo vaak lopen de reportages van de gebeurtenissen iets achter op de werkelijkheid.

De hier beschreven fase van de verbouwing is van eind april. We zijn dan nog in afwachting van de definitieve toestemming voor de aanbouw. Begin mei hebben we het goede bericht ontvangen dat we door mogen gaan. Nu de  zomer in aantocht is zijn de werkzaamheden tijdelijk stopgezet. De voorkant van het verhoogde dak van de garage is inmiddels afgewerkt.

Om de speciale rand (de genoise) aan de voorkant te bouwen worden eerst de materialen gekocht: halve pannetjes en net zo brede tegels, gemaakt door de “tuilerie de Condat”.

De muur wordt zodanig verhoogd dat de rand precies tussen de twee schuine gaat passen, een precisiewerkje waar Frits een………………………………………..

………………………houten, verplaatsbaar passtuk voor gemaakt heeft.

En dan ziet de ‘genoise’ er zo uit. Inmiddels is ook het voegwerk van de genoise gedaan (nog niet gefotografeerd) en ziet het er ongeveer uit als de genoise onder het dak van de toren.

 

De druivelaar, die de hele tijd zielig naar beneden wees, mag nu weer op zijn plaats terug.

Waterlelies

Een mooie zonnige dag in mei en we hebben zin in een uitje. We, dat zijn: Denise, Perry, Frits en Hanneke. We rijden naar Villeneuve-sur-Lot, waar we de lunch gebruiken in het ons al welbekende Chinese Wokrestaurant en daarna rijden we door naar Temple-sur-Lot.

Daar gaan we een waterlelie kwekerij bezoeken. We hebben geen idee of er al waterlelies te zien zijn.

We komen aan in Temple sur Lot en volgen de bordjes naar Latour-Marliac, de naam van de kwekerij.

Bij het uitstappen uit de auto horen we al vrolijk gekwaak van kikkers. Het moeten flinke grote zijn want ze maken een zwaar geluid. Ondanks ons gespeur kunnen we er niet 1 van dichtbij spotten.

En ja, er waren al waterlelies!!

Hier foto’s van een paar prachtige variëteiten:

Bij het begin van onze wandeling door de kwekerij hebben we nog zo het idee van: "Nou, het is hier maar een oude boel, allemaal lange, rechte, ondiepe betonnen bakken  met waterlelies, keurig alle bordjes met namen erbij, dat wel". We zien ook de moeder van alle waterlelies, de Nymphaea Alba.

Gaandeweg, slingerend langs de vijvers,  wordt het ons duidelijk dat juist geprobeerd is de authenticiteit van deze kwekerij zoveel mogelijk te behouden.

De waterlelies worden gekweekt in ronde, bakstenen schalen. Deze schalen zijn gebakken van de klei van de rivier de Lot. In de hiernavolgende link zie je deze ook al op de oude foto’s staan. Lees vooral ook het opzienbarende verhaal van de vijvers van Givency van Claude Monet.

http://www.latour-marliac.com/histoire1du.php

En in het filmpje op de volgende link kom je de kikkers tegen die ons zo enthousiast verwelkomen maar die wij niet te zien krijgen.

 http://www.thisfrenchlife.com/thisfrenchlife/2011/11/water-lily-gardens-latour-marliac.html

We hebben grote bewondering voor de ondernemerslust dan Joseph Bory Latour-Marliac. Zijn waterlelies zijn veel beroemder dan wij bij aankomst hier gedacht hebben.

Denise heeft hierover nog een indringend, maar helaas zeer eenzijdig gesprek met deze oprichter.

Perry ziet op de folder dat er ook koi karpers zijn. We vinden ze wel maar helaas, het zijn er maar 4. Vanaf dit punt hebben we wel een mooi doorkijkje naar het stadje Temple sur Lot.

We lezen in de folder dat de koi karper, net als de waterlelie getransformeerd is van de oosrpronkelijke witte en grijze tinten naar de prachtige oranje en rode kleuren die ze nu hebben. Dit gebeurde in Japan in de 19^e eeuw. Het is ongeveer dezelfde geschiedenis als van het veredelen van de waterlelie.

We vinden zelfs een waterlelie die “Perry’s baby”heet.

Kortom, het was een mooie en interessante dag

(bron)water

Een zomerse dag vandaag. We zijn vroeg op en gaan buiten werken. Het is nog een beetje fris dus eerst even tijd om een bericht voor de blog te maken.

De maand april is tamelijk regenachtig geweest. Dat regenwater was echt nodig. De bronnen en riviertjes stromen nu zoals het hoort en dat geeft een mooie buffer voor de zomer.
Ook op ons terrein stromen bronnen. Eén ervan is door ons in gebruik als drinkwaterbron. Frits heeft in onze waterput een hoogtemeter aangebracht zodat wij altijd kunnen waarnemen hoeveel m3 water wij tot onze beschikking hebben. De overige bronnetjes komen in de rivier uit maar onder het waterniveau, zodat wij het niet kunnen zien.
Bij onze buren op La Tour zijn ze wel zichtbaar:

Bron bij de Lot

 

 

In het eendenpoeletje

In April was er een bijeenkomt op het gemeentehuis van Fumel. Hier werd een "Plan de Prévention de Risques"gepresenteerd. Alle bewoners van huizen langs de Lot waren hiervoor uitgenodigd. Het ging over de kans op overstromingen en over de instabiliteit van de rivieroevers.
Nou zou je verwachten dat er, op zijn Hollands denkend, plannen gemaakt waren om overstromingen tegen te gaan. Maar nee, zo denkt de Franse staat niet! Ze brengen het gebied in kaart, brengen de bevolking op de hoogte van uit te voeren regels en dat is het. 
Wij wonen pal aan de rivier. Het gevolg voor ons is dat wij in de toekomst geen toestemming meer zullen krijgen om een gebouwtje (garage of zo) bij te bouwen. Nu was dat sinds 2002 al niet meer mogelijk omdat de gemeente ons woongebied bestempeld heeft als NATUUR. Wij vinden dat verder geen probleem. Er zal dus ook geen woonwijkje gepland worden.

Op de volgende link zie je hoe het gebied in kaart gebracht is.

http://cartorisque.prim.net/dpt/47/47_ip.html

Onder het woord Cathorisque vind je 3 blokje, ga naar het blokje: : Aller à.
Daaronder staat: Choissizez une commune, je selecteert dan FUMEL
Dan klik je op ZOOMER SUR LA COMMUNE
Dan zie je op de kaart rechts onder in het oranje gebied een soort U vorm. Daar kan je op inzoemen en dan zie je op Google Earth precies waar wij wonen, Het vierkante blok met (toen nog ) bos links onder de U.
Conclusie: Wij wonen dus precies in het gebied met VEEL risico op overstromingsgevaar ;-)

Voor de mensen die de franse taal goed machtig zijn nog de volgende link. In dat artikel onder andere wat overstromingshistorie en de nieuw te volgen regels:

http://www.lot-et-garonne.gouv.fr/IMG/pdf/1187_publication_cle19f15e.pdf

Verbouwing deel 2

We zijn nu drie weken verder sinds de eerste reportage van de verbouwing/uitbreiding van ons huis. Op 2 april hebben we de bouwaanvraag (eigenlijk een melding) ingediend bij de gemeente Fumel. Als we vòòr 2 mei niets gehoord hebben is de toestemming verleend en kunnen we aan de echte carport beginnen.

De grote steen die in de vorige reportage omhoog gekanteld werd heeft inmiddels een broertje erbij gekregen die op dezelfde wijze op zijn plaats gekomen is.

De binnenmuren van baksteen, zowel aan de zijkant als aan de voorkant, zijn gemetseld.

Het plaatsen van de stenen van de buitenmuur is een echt puzzelwerk. Met een steen onder je arm de ladder op...passen... nee toch niet helemaal goed... terug naar beneden... stukje afslijpen of een andere steen kiezen... weer naar boven. De benen van Frits hebben veel overuren gemaakt de laatste tijd.

 Vanaf vandaag is de zijkant klaar. Het ziet er nu rommelig uit op het dak. De eerste rij dakplaten is er weer af gehaald anders konden de laatste stenen niet goed geplaatst worden. 

 

Nu komt de volgende uitdaging: Dat is het metselvakwerk voor de echte specialist . De ‘genoise’, de sierrand met de pannetjes aan de schuine bovenkant van de muur, zal in de oude staat terug gebracht worden.

Hoe dat in zijn werk gaat is voor een volgende keer!

Een nieuwe koningin?

De lagere struiken staan nu volop in blad maar de bomen zijn nog grotendeels kaal. In de top van een van de bomen zie ik een “nest”. O jee, het is geen eksternest zoals ik eerst dacht maar een nest van de aziatische hoornaar (frelon asiatique). Het is zeker 30 centimeter groot en ziet er vanaf de grond indrukwekkend uit. 

Dit insect is in 2004, waarschijnlijk in een lading porselein uit China, in Frankrijk gekomen en wordt nu op steeds meer plaatsen in Frankrijk gezien. Even wat meer informatie

• Deze hoornaar jaagt actief op onze honingbij die geen goede verdediging tegen deze hoornaar heeft. Deze hoornaar jaagt op bijen door stationair voor de vliegopening te vliegen en dan de vertrekkende bijen te vangen. Op die manier kan zo'n bijenvolk gedecimeerd worden en uiteindelijk ten gronde gaan.
• In het najaar zijn deze hoornaars ook belust op de honing van de bijenvolken en bij massale aanvallen kan de gehele kast geplunderd worden. Imkers kunnen dit laatste voorkomen door roosters, waar deze hoornaars niet door kunnen, voor de vliegopening te plaatsen.
• (bron Imkerpedia.nl)

Op de kaart zie je hoe de verspreiding in Frankrijk vanaf 2004 heeft plaatsgevonden.

Het nest wat wij hier in de bomen langs de Lot hebben, ziet er erg beschadigd uit. De winterstormen hebben flinke gaten in het nest geslagen en zoals je ziet op de detailfoto, kan je zo naar binnen kijken. Vorig jaar hebben we niets gemerkt van de bouw van het nest en deze 'frelons' nog nooit gezien. Ze zijn donkerder dan de gewone wespen en wat meer 'gestuikt'. We hopen nu maar dat het nest voor verdere bewoning wordt afgekeurd.
In Nederland is het de maand van de nieuwe koning en koningin, maar wij hopen dat ‘onze’ koningin een ander koninkrijk uitzoekt.