Herfstvakantie deel 3, een dagje naar Agen

Dinsdag 29 oktober

Gistermiddag en deze de nacht heeft het een beetje geregend, voor het eerst sinds het verblijf van Janneke en Hans. Voor vandaag is de weersvoorspelling droog maar niet te warm, ongeveer 16 graden, een prima dag voor een stadsbezoek.
We gaan naar Agen, een uurtje rijden hiervandaan, richting het zuiden.
Frits en ik zijn er al vaak doorheen gereden maar het oude centrum hebben we nog nooit bezocht.

Agen is de "Prefecture" van de regio Lot en Garonne, dat betekent dat alle regionale administratieve handelingen hier verricht worden. Wij moesten hier bijvoorbeeld het Franse kentekenbewijs voor onze auto halen. De stad heeft ongeveer 30.000 inwoners.

De binnenstad van Agen was een aangename verrassing. Leuke oude straatjes en pleinen en veel vakwerkhuizen. 

We bezochten de kathedraal St. Caprais, heel mooi gerestaureerd en fraai gedecoreerd interieur. Het is gebouwd in een prachtige romaanse stijl. Het oudste deel is van de 11e eeuw. Ook hier: 1 foto zegt meer dan 100 woorden, dus wat plaatjes:

De laatste bezienswaardigheid van deze dag was een bezoek aan het Pont-Canal
Even wat feitjes:

De kanaalbrug van Agen is een kanaalbrug bij de Franse plaats Agen. De constructie met 23 bogen zorgt voor een ongelijkvloerse kruising van canal de Garonne over de lager gelegen Garonne.

Op 25 augustus 1839 legde Ferdinand Filips van Orléans de eerste steen. De brug is 845 meter lang, 18 meter breed en heeft 11 bogen. De bouw van de brug heeft 10 jaar geduurd. 

De brug is beschermd als monument sinds 2003. (bron: wikipedia)

Nu is op het kanaal geen vrachtvaart meer. Vroeger wel, zoals te zien op bovenstaande oude foto.

Het is weer een interessante en leerzame uitstap geweest vandaag. Nog tot de laatste dag, 31 oktober, is het mooi weer. Janneke en Hans hebben echt geluk.

Vandaag, 5 november, de dag waarop ik dit stukje schrijf, regent het voor de tweede hele dag 'oude wijven'. Het mooie najaar is afgelopen en we gaan ons langzamerhand voorbereiden op de winter.

Herfstvakantie, deel 2

Buiten eten, fietsen, wandelen, de markt van Libos bezoeken, walnoten verzamelen, kortom we genieten volop van het buitenleven.

Op zaterdag 26 oktober maken we weer een wat langere wandeling. Nu door een heel ander gebied, in de buurt van Trentels.
Evenals de vorige route is de uitgeprinte versie van deze tocht vorig jaar door Walter en Hilda achtergelaten, bedankt mensen, jullie zien: wij maken er graag gebruik van.

De route ziet er als volgt uit: 
http://www.tourisme-lotetgaronne.com/UserFiles/Image/imagesSpeciales/tourinsoft/MEDIA_f957b418-2468-4ba1-825d-e0c4a36d280c.pdf

Zoals op de routekaart al te zien lopen we meestal langs de rand van een bos en kijken we uit over de pruimenboomgaarden. Na de eerste klim blijven we ongeveer op dezelfde hoogte lopen en Hilda: wij hebben deze pigeonnier wel gezien maar riskeerden geen reprimande van de eigenaar van de grond!!

De pruimenboomgaarden waar ik het net over had leveren de beroemde "pruneaux d'Agen". 
De oogst is al lang voorbij. Hier en daar hangt nog een verdroogde pruim en de bladeren zijn bijna allemaal gevallen. 
Zoals de meesten wel weten worden deze pruimen gedroogd. 
In de volgende fotoreportage, (bron www.pruneaux.fr), wat beelden over de productie:

Zoals je ziet komt er nog heel wat handwerk bij te pas. Een paar kilometer van ons huis is ook zo'n drogerij. Het ruikt er altijd heerlijk als ze aan het werk zijn.

Terug naar de wandeling: Wij genieten van de prachtige vergezichten rondom de heuvel........

.....moeten af en toe goed kijken of we de (over het algemeen goed aangegeven) route blijven volgen (komt omdat we steeds lopen te kletsen, haha), komen een appelboom tegen met lekkere appeltjes, twee monsterlijk grote leeuwen als decoratie voor een oprijlaan en af en toe een lelijk blaffende hond (Noah niet).

Langs het mooie kerkje van Trentels dalen we weer af naar het dorpje.

Weer veel gezien en genoten. Wordt vervolgd

Herfstvakantie

Op 20 oktober zijn Janneke, Hans en Noah de hond gearriveerd. Op 31 oktober zijn ze weer naar huis vertrokken. En wat een prachtig weer!!! We zijn verwend met veel zonnige dagen en soms zomerse temperaturen. Daar hebben we flink gebruik van gemaakt en hier volgt een samenvatting van onze gezamenlijke activiteiten:

Maandag 21 oktober: Wandeling rondom Sauveterre la Lemance

Sauveterre la Lemance is een oud dorpje op de rand van de Dordogne. Er is een museum van de Préhistorie. Dat geeft al aan dat hier al heel lang geleden mensen gewoond hebben. De grotten in de Dordogne (bijv. Lascaux) zijn bekend genoeg maar ook hier is veel materiaal uit de oudheid gevonden en mooi tentoongesteld. Daar gaat onze belangstelling vandaag niet naar uit. Het wordt een wandeldag.

Hier de route van vandaag (klik op de link):
http://cdt47.tourinsoft.com/UPLOAD/MEDIA_8f005946-726c-42dc-8f87-b0aa02c47e59.pdf

Een afwisselende wandeling door de bossen, verharde en onverharde paden, flink wat klim - en daalwerk af en toe en mooie vergezichten. Wij gaan op zoek naar walnoten. Niet 1 boom komen we tegen, wel veel tamme kastanjes. We zien al dat het een goed jaar is en later deze vakantie worden ze geraapt en verwerkt.

Het laatste stuk van de wandeling: via een oud voetpad omhoog naar de ruïne van het kasteel van Sauveterre la Lemance. Het bezoekersseizoen is voorbij en we kunnen er niet in. 
Hier een foto zoals het er vanuit de lucht uit ziet:

De naam van het kasteel is: Chateau des Rois Ducs. Het is gebouwd door Edward de Eerste in de 13 e eeuw. Dat was de tijd van de 100 jarige oorlog tussen Frankrijk en Engeland. 
Wil je hier meer over lezen kijk dan op de volgende link:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Honderdjarige_Oorlog

Op deze foto kan je niet zien hoe mooi de huizen zijn op het laatste stukje voor de toegangspoort. Het heet daar La Ville. Wij waren verrast door de prachtige bewaarde en opgeknapte huizen. Hieronder wat mooie foto's. 

Voila het eerste verslagje

wordt vervolgd

Verbouwing deel 4

En hier waren we aan het einde van deel 3 gebleven. De druiven hebben er niet onder geleden zoals jullie zien.

Nu is het oktober en nog steeds is het hier zomers. De vakantie is al lang voorbij maar de temperatuur blijft zijn best doen.

Perry en Denise zijn in september twee weken geweest en daarna was ikzelf een week in Nederland. Dus die maand zat nogal vol met activiteiten en was zo gepasseerd.

Na de zomerpauze zijn ook de werkzaamheden aan het huis weer opnieuw opgestart. Meteen na thuiskomst in augustus brengt Frits een bezoek aan de timmerman en die kan al snel een afspraak maken om de pilaren te plaatsen. Daarvoor eerst een fundering storten en een betonnen voet om de pilaren op te zetten.

Frits heeft een hele constructie bedacht om het geheel op zijn plaats te zetten. Twee buurmannen zijn gevraagd om te komen helpen. De pilaren zijn namelijk loodzwaar. Ik moet ‘s morgens al vroeg ergens naar toe en maak een foto van de bouwplaats voordat de timmerman komt, met de bedoeling een reportage te maken van het plaatsen van de pilaren maar….bij terugkomst staat het er al en is de timmerman al vertrokken!! Hij heeft meer met dit bijltje gehakt en had zelf een creatieve oplossing.

Nu begint een fikse klus voor Frits. Er worden balken gestoken in de gaten die al in de muur uitgespaard zijn. Als deze geplaatst zijn wordt het al een stevig geheel.

Op deze vier grote balken worden zeven dwars balkjes bevestigd en dan kan Frits er de golfplaten op leggen. Het is vlug gezegd in een verslagje maar ik kan niet bedenken hoeveel keer Frits de ladder en trap op en af gaat. De golfplaten zijn ook niet echt handig om mee te manoeuvreren.

Buurman David heeft nog golfplaten liggen en die kunnen we goed gebruiken, denken we. Alleen… de golfplaten zijn niet precies hetzelfde, de golven lopen anders, zodat ze niet onder elkaar passen. De oplossing voor dit probleem is als volgt: De pannen en golfplaten van het kleine schuurtje halen, deze gebruiken voor het nieuwe dak en de golfplaten van David op het schuurtje leggen, dan is het aansluitpunt alleen in de lengte en dat past wel. Pfff, dus weer een heel gesjouw!!

De pannen gaan vervolgens weer op het dak en op de nieuwe aanbouw. Een speciale uitdaging is nog het aansluitpunt aan de voorzijde tussen het dak van de garage en het nieuwe dak. Dat wordt door Frits mooi opgelost. Om het blanke houtwerk zo snel mogelijk tegen de weersinvloeden te beschermen wordt het buitenste gedeelte zo snel mogelijk in de olie gezet.

Nu genieten we al volop van deze uitbreiding, de eerste keer met Denise, Perry, Hélène en Michel. Op een vrij frisse maar zonnige dag hebben we een gezellige maaltijd, heerlijk uit de wind.

De volgende fase van de bouw, de opbouw en de aansluiting aan het kleine schuurtje, zodat het dak doorloopt en het één geheel wordt, bewaren we voor volgend jaar.

Op de laatste foto's zie je hoe het er nu vanaf de zijkant uitziet. Je ziet dan ook dat het niet alleen Frits is die klust: De raamkozijnen van de torenkamer zijn door mij in de verf gezet.

9 aug.: Op zoek naar een wijngaard

Tja, en dan is de laatste vakantiedag aangebroken. We hebben het er tijdens het ontbijt over dat in de Duras streek de wijnvelden heel erg verspreid liggen. Anders dan de Bergerac of de Cahors streek, waar je vanaf het bord “hier beginnen de wijnvelden van….” voor zover het oog reikt geen andere gewassen dan wijn ziet. We hebben een kaartje waar ze allemaal op staan en er moeten er een paar in Auriac sur Dropt zijn, een kilometer of 5 richting Duras. We besluiten om de week af te ronden nog een kleine fietstocht te maken. We peddelen naar Auriac, rijden er een stukje voorbij, maar geen wijngaard te zien!. Rechtsaf dan maar, de heuvels in. In de verte zien we een veld, zijn dat druiven? Nee, dichterbij gekomen blijkt het een uitgebloeid zonnebloemveld te zijn. Daar dan? Nee dat is een maisveld. Zo langzamerhand zijn we flink van onze route afgedwaald en al wat hoogtemeters gestegen. We geven het maar op en gaan via het dorpje Pardaillan weer terug. 

Hé, daar rechts nu toch echt een veld en links ook. Mooi hoor. We stoppen voor wat foto’s, zie vooral ook de grootste druif van de vakantie (Frits) 

 

en daarna…..2 kilometer dalen bijna zonder te moeten remmen, wauw ...dit is een fietssnelweg.

In de middag vertrekken we richting Fumel, na eerst een bezoek gebracht te hebben aan Miramont de Guyenne, geen spectaculair dorp maar wel iets bijzonders aan de kerk. Het dak van het schip van de kerk dreigde in te storten en is gedeeltelijk afgebroken. Er is een nieuwe voorgevel geplaatst (lelijk), wel mooi zijn de moderne ramen in de kerk, gemaakt door de Duitse kunstenaar Emil Wachter. 

de kerk in originele staat

het bovenste gedeelte is afgebroken

 

glas in lood met het prachtige 'Miramont' blauw

Thuis worden we opgewacht door onze poezenvriendjes Joris en Betsie en worden we door onze tijdelijke Normandische huisbewoners uitgenodigd op een aperitief op ons eigen terras.

8 aug.: Pigeonniers

De temperatuur komt ook vandaag niet boven de 25 graden uit. In de namiddag gaan we fietsen. Deze keer voert de rit naar Eymet en volgen we weer min of meer de loop van de rivier de Dropt, maar nu in oostelijke richting. 

Onderweg passeren we Sauvetat du Dropt. Een mooi verstild oud dorpje met een hele oude Romeinse brug. Deze telt in totaal 23 bogen . 

Vlakbij de brug ontdekken we ook een bijzondere pigeonnier, verwerkt in een middeleeuwse toegangspoort.

We rijden verder naar Eymet. Langs de weg zien we zowaar nog een mooie pigeonnier. Om hier een mooie foto van te kunnen maken moet ik stiekem een eindje over privéterrein lopen. Er is een opbouwzwembad naast geplaatst en het blauw van de zijwanden schreeuwt naast de mooie kleur van dit torentje. 

Het centrum van Eymet lijkt een kopie van Monflanquin. Het is ook een bastide en volgens de info de enige bastide die aan de rivier gebouwd is. Nog even een geheugenopfrissing over het woord “bastide”. Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Bastide is een Franse benaming voor een nieuw aangelegde en versterkte nederzetting. Typerend voor de bastide is een rechthoekig stratenpatroon naar Romeins voorbeeld rondom een centraal marktplein.
De bastide als bouwvorm werd ontwikkeld door de Tempeliers. In onontgonnen gebieden gingen deze nieuwe steden bouwen, waarna zij heerlijke rechten konden doen gelden. Zo verwierven zij veel land.
De late Middeleeuwen waren in het zuiden van Frankrijk een zeer onrustige tijd. Nadat de streek aan het begin van de 14e eeuw geteisterd wordt door de pest, raken grote delen van het platteland ontvolkt als overlevenden zich samentrekken in een kleiner aantal dorpen. Hierdoor wordt veel landbouwgrond aan het areaal onttrokken; hongersnood en economische terugval zijn het gevolg. Bovendien loopt door de Languedoc de continue scheidslijn tussen de Engelse en Franse bezittingen (Honderdjarige Oorlog), Veelvuldige plundering door beide kampen zijn het gevolg.
Om hun gebied voor verder economisch verval te behoeden en hun claim op het land te versterken, gaan veel adellijke heren daarom over tot de aanleg van bastiden. De bevolking wordt aangetrokken door gunstige belastingtarieven en marktprivileges. Desondanks groeien maar een bescheiden aantal bastiden uit tot economische succes. De meeste bleven al snel in hun groei steken. Juist hierdoor zijn nog wel veel van de oorspronkelijke bastiden gespaard gebleven. 

plan bastide (in dit geval Monpazier)

 centrum Eymet

 

7 aug.: Zuurkool met worst

Tijdens de nacht is het flink afgekoeld en voor het eerst hebben we het dekbed erop gelegd in plaats van alleen maar een laken. Ik weet niet of dat de reden is maar we zijn pas om 8.30 u. wakker.

Het is bewolkt, dus een mooie dag om eens wat foto's in het dorp te maken. Allemans du Dropt is een heel oud dorpje, het bestond reeds in de prehistorie. Allemans, inderdaad Allemands:  een Duitse roversbende  heeft het dorp ingenomen in de zesde eeuw en er de naam Allemans aan gegeven. De oudst bekende documenten van het dorp dateren van 817. Het ligt op een kruispunt van wegen , op de weg naar Duras, naar het zuiden toe Marmande, naar het oosten toe Villeneuve sur Lot . Deze strategische ligging gaf al lang geleden economische waarde.  Het dorp is bekend om zijn Romaanse kerk met middeleeuwse fresco's. Meer info hierover op de volgende site, met excuses voor de irritante reclame aan de linkerkant. De fresco's zijn prachtig afgebeeld. http://suite101.fr/article/peintures-murales-du-15eme--eglise-dallemans-du-dropt-guyenne-a16287

Het campingterrein ligt vlakbij de oude brug. De watermolen heeft nog dienst gedaan tot 1967. Er zijn veel  mooie oude huisjes en leuke details te zien.

's Middags ga ik een tijdje schilderen aan de oever van de Dropt maar ik wordt overvallen door een fikse regenbui. De avond zou er een maaltijd zijn in het dorp waar iedereen aan deel kan nemen. Wij gaan er kijken maar er is weinig beweging en we besluiten thuis te eten, vanwege de temperatuur die vandaag niet boven de 20 graden uit komt: zuurkool met worst!