22 mei : Denise Alpiniste!

Denise, Perry, Frits en ik vertrekken deze morgen voor een uitstap naar Albi.

Op de kaart van het zuidelijke deel van Frankrijk zie je bovenaan Fumel. We gaan dwars door het landschap, over slingerende wegen, in zuid-oostelijke richting, via Caussade naar Albi, dat zie je op de  kaart rechts boven Toulouse. We denken dat het ongeveer 100 kilometer vanaf Fumel is. 

We vertrekken welgemoed onder een bewolkte hemel en onze eerste stop is in Calstelnau-Montratier. Castelnau betekent nieuw kasteel leren we later. Een bastide is het en we weten ook al dat als er " Mont "  in de dorpsnaam zit, de plaats hoog gelegen is.
Castelnau Montratier ligt in het in de Quercy Blanc.

De kleur van de huizen in Castelnau-Montratier komt mooi overeen met de krijtachtige aarde van het landschap in de omgeving. Het is een onherbergzaam en verlaten gebied waar we doorheen trekken.

We vervolgen onze reis na de koffie en gaan op weg naar Cordes sur Ciel. De naam zegt het al 'Cordes in de hemel', dus die plaats zal helemaal hoog gelegen zijn.

Deze bastide (nieuw gebouwde stad)  is gebouwd in 1222 door Raymond VII, graaf van Toulouse. Het hoogteverschil tussen de basis en de top van het dorp is ongeveer 150 meter. Bastides zijn niet gebouwd als versterkte, verdedigbare dorpen, wel vaak op hoger gelegen plaatsen. Cordes heeft echter  in de loop van de eeuwen vele belegeringen moeten doorstaan. Pas in de 20ste eeuw is het een toeristische trekpleister geworden. Nuis het nog voorseizoen, en betrekkelijk rustig.

luchtfoto van Cordes-sur-Ciel

en we klimmen....

 

...en klimmen...

 

wat een panorama!

 

we planten onze vlag!!

 

 

Na een rustige afdaling, waarbij we Denise moesten behoeden voor 'op hol slaan' gaan we verder naar Albi, daar is een heerlijk Belgisch biertje op een zonnig terras welverdiend!

 

 

De volgende morgen, tijdens het ontbijt in ons Bed en Breakfast huis, vertellen we onze verhalen over Cordes aan de huismeester, wat hem de bewonderende kreet ontlokt:

Denise Alpiniste!!!.

 

Over Albi meer in een volgend verhaal.



Expoplurielle

Ieder jaar in mei organiseert de gemeente Fumel een tentoonstelling van werken van beeldende kunstenaars. Dit jaar ben ik een van de uitgenodigde deelnemers. De naam Expoplurielle wil denk ik zeggen dat meerdere kunstvormen aan bod komen.

De expositie is in een prachtig gebouw, de souterrains van het kasteel/gemeentehuis van Fumel. Deze ruimten maken deel uit van het oorspronkelijke kasteel, uit de 12e eeuw, de gevangenis en opslagplaatsen. Dit kasteel, wat diende ter verdediging van de Lotvallei, is verwoest in de honderdjarige oorlog. In de 18e eeuw is op de resten een nieuw kasteel gebouwd. De opdrachtgever liet zich inspireren door de Italiaanse bouwkunst van die tijd. Tijdens de Franse revolutie zijn de torens vernietigd. De tuinen zijn mooi gerestaureerd en je hebt hier een prachtig uitzicht.

Zaterdag 17 mei is de opening. Er is veel belangstelling. In de tuin staan een paar sculpturen van levensgrote kraaien.

Binnen zijn de galerieruimten sfeervol ingericht. Zoals je ziet is de belangstelling groot.

 

 

 

 

Mijn aquarellen hangen in een kleine ruimte. Daar komen mijn kleine formaten het beste tot hun recht.



 

 

 

Er is veel belangstelling en bij de mensen de ik gesproken heb vallen mijn portretten in de smaak. Voor meer informatie over de technische aspecten van mijn werk, zie hannekebronwasser.blogspot.com

 



Kippenkot

 

De tijd gaat snel. We stevenen af op 1 mei en zijn dit weekend op de helft van ons eerste deel van ons verblijf in Condat van dit jaar.
De maand april is wat het weer betreft prima, vorige week bijna zomers en dat betekent dat er veel buiten gewerkt wordt. De bouw van het schuurtje heeft flinke vorderingen gemaakt. Als ik zo kijk naar de laatste foto van het vorige bouwverslag ziet het er nu heel anders uit.

Hier volgt een fotoverslag:

Het dak is weer dicht en Frits is bezig om de voorste muur af te bouwen.

 

 

en de muur aan de zijkant

 

Het begint een geheel te worden

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het metselwerk aan de voorzijde is klaar......

..........eh voilà een nieuwe deur

 

 

zo ziet het er van een afstandje uit, de goot zit eraan, er moet nog wat afgewerkt worden aan de dakrand maar Frits is, zoals jullie zien, al een heel eind gevorderd.

 

Vroeger werd het kleine schuurtje gebruikt voor het varken en kippen. Aan de achterzijde van het schuurtje zit  een oud formaat deur, een kleintje, dat blijft zo. Wordt het misschien ooit nog eens gebruikt voor een kippenkot???

 

 

De kracht van water

Vier weken zijn we nu hier en het is volop lente. De sporen van de natte winter zijn echter nog zichtbaar. In de Lot, voor het huis, ligt een boom op de sluis. Dat komt wel meer voor maar dit is een hele grote!

 

 

De boom wordt druk bezocht:

 

Aalscholver: hier een nest misschien?
Nee, toch maar niet!

 

Zwaan: ik verzorg mijn verenkleed!

 



Meeuw: Zijn hier nog lekkere hapjes?

 

Het tweede zichtbare spoor van de vele regen in de winter zie je op de weg van Condat naar Fumel. De weg is daar lang geleden uitgehakt in de rotsen en loopt steil omhoog.

Als de spleten tussen de rotsplaten verzadigd zijn van vocht kan het volgende gebeuren:

 

 



een flinke verzakking.

De weg is een tijd afgesloten geweest en het pad beneden (de oude spoorbaan en nu een fietspad) is dat vanwege instortgevaar nog steeds. Er wordt nu  door de betreffende partijen flink gediscussieerd wie de reparatie moet gaan betalen.
Het probleem is nu tijdelijk, en echt frans, opgelost. Je maakt er een 1-baansweg van, aan beide zijden van het obstakel leg je een drempel en je moet maar goed kijken of je in de verte een tegenligger ziet, zo niet: gaan met de banaan! .

Het oude Rome?

Sinds 16 maart verblijven we weer op ons heerlijke stekje aan de Lot. Ons huis is prima door de winter gekomen. Evenals in Nederland is het hier niet koud geweest, maar wat heeft het veel geregend!!! In slootjes waar ik nog nooit water gezien heb staat nu een flinke laag. Het gras is al behoorlijk gegroeid en 1 van de eerste karweitjes is: maaien………….en de rest van de tuin natuurlijk. Nu, 3 april, zitten de aardappeltjes in de grond, de gekochte slaplantjes groeien als kool en de pompoen- en courgettepitten zijn geplant (onder glas).

Frits heeft zich vanaf de eerste dag fanatiek gestort op het opbouwen van de muren van het schuurtje. Het dak wordt op dezelfde hoogte gebracht als de nieuwe aanbouw. Daar moeten heel wat stenen voor versjouwd worden.

Hier volgt een fotoreportage:

Het begin is gemaakt, de eerste hoeksteen ligt er op.

 

Niet gemakkelijk, het bouwen van een muurtje van natuursteen. Als steun en voor de stevigheid eerst een 'binnenmuur' van baksteen (cloisons)



Zo, dat is deel 1!!

Nu volgt een heel moeilijk stuk. Het originele schuurtje was verdeeld in twee delen, het voorste deel was voor het varken en het achterste deel voor de kippen. Daar heb je geen hoge schuur voor nodig dus ook geen hoge deur. Wij gebruiken het schuurtje voor tuinmaterialen en hoe vaak ik mijn hoofd gestoten heb tegen de bovensteen van de deur, het is niet te tellen!!

Dit is het moment om daar verandering in te brengen. Daar heb je goed materiaal voor nodig.(met dank aan Ellen en Marco).

We gaan ons hoofd  er niet meer aan stoten!!

En dan nu weer, stenen passen, een andere kiezen, hoekstenen omhoog sjouwen, pffff.

Maar het vordert, en dan nu, de grote truc!!! De steen naar beneden hijsen ging snel, maar omhoog, netjes recht, draaien en precies op zijn plaats zien te krijgen, dat is een andere operatie, niet geheel zonder risico overigens.

Maar het is gelukt! en waar lijkt het nu op: 

Renovatie van een tempel in het oude Rome!

Wordt vervolgd

Finale 2013

Binnenkort vertrekken we naar Sas van Gent voor de winterperiode. We hebben een heerlijk Condatjaar achter de rug, veel genoten en ook wel wat geklust. 

Op mijn andere blog http://hannekebronwasser.blogspot.nl zie je wat ik deze periode aan schilderijen gemaakt heb. 
De tuin is winterklaar, bedekt met een flinke laag koemest. Knoflook, sjalotjes, uitjes en tuinbonen zitten in de grond. 

Ook Frits is druk bezig geweest, onder andere met zijn hobby: De Mehari.
Afgelopen week is de motor gestart, een gedenkwaardig moment! Het zou zomaar kunnen dat je ons volgend jaar in de Mehari tegenkomt. Als je tenminste hier in de buurt bent.
Misschien heeft het binnenste van de motorkap er vroeger als volgt uitgezien (daar hebben we geen foto's van gemaakt):

ha ha deze foto maakte ik op een sloperij!

Nu ziet het motorcompartiment er zo uit:

is het geen beauty??

okee, dat hebben we gezien!

De verbouwingswerkzaamheden zijn voor dit jaar afgerond.

De timmerman kwam laatst op bezoek en keek zeer bedenkelijk bij de creatieve aansluiting die Frits gemaakt had aan het 'oude'dak. Frits was er zelf ook niet helemaal gelukkig mee en in de week dat Janneke en Hans op bezoek waren is het stukje afgebroken en is de aansluiting nieuw gemaakt.

De laatste weken heeft Frits zijn aandacht gewijd aan de muur van het kleine schuurtje. De stenen die daarvoor gebruikt zijn hebben niet de schoonheidsprijs gewonnen en om deze reden heeft Frits al wat stukken muur gerenoveerd.

De grijze stukken die je op de foto hierboven ziet bestaan uit rots. Het zijn allemaal kleine laagjes en het brokkelt af.

De slechte stenen zijn er uit gehaald en hier vervangen door mooiere exemplaren.

Op de dagen dat het regende viel het ons op dat er een enorme plens water van de daken aan de zijkant van het nieuwe terras terecht kwam. Er is nu een noodgoot gemaakt. Deze tijdelijke oplossing zal volgend jaar, als het schuurtje op hoogte gemaakt is, vervangen worden door een mooie zinken goot.

En nou zijn we benieuwd of de camper onder het dak past......

......en jawel hoor!! helemaal goed.

Nu zijn de tassen gepakt, de aanhanger gevuld en morgenochtend gaan we rijden. De afgelopen week was het hier behoorlijk koud en voordat het er hier uit ziet zoals op de foto hieronder (van winter 2012-2013) maken we dat we weer in Sas zijn.

Kraanvogels

En gisteren heb ik ze eindelijk gezien: overtrekkende kraanvogels!!

Deze vogel kunnen we alleen zien tussen half oktober en half november. Ze komen uit Scandinavië en overwinteren in Spanje. 

 Het is een prachtig gezicht. Op het volgende filmpje zie en hoor je ze. 

http://youtu.be/7R7A-hgbEQQ

Op zaterdag luister ik altijd naar de regionale radio naar het natuurpraatje. Al weken wordt melding gemaakt van dit jaarlijks terugkerend evenement. Ze kunnen een snelheid van 60 à 70 km per uur bereiken en kunnen op 4000 m. hoog overvliegen. Vanuit de Scandinavische landen verzamelen deze vogels zich op het eilandje Rugen, ten noorden van Duitsland. Over de reis naar Spanje doen ze ongeveer 30 uur. Ze vliegen 's nachts door.
Voor nog meer informatie zie ook onderstaande link, waarop je per trekseizoen het aantal waargenomen kraanvogels op de diverse meetpunten in Europa kan zien.

http://champagne-ardenne.lpo.fr/grus-grus/index.htm#

Het is ook een steeds terugkerend onderwerp van gesprek hier in de regio: " heb je al kraanvogels gezien? ",  "oui oui" dus!!