21 juli, Lustrac

Maandagmorgen, we vertrekken onder een bewolkte lucht, maken een tussenstopje in Fumel en rijden dan richting Villeneuve.

We hebben in een gids een camping gezien nog voor Trentels en we gaan eens kijken of we hier eventueel op een van de volgende dagen kunnen aanleggen. Het blijkt een kleine, goed onderhouden en nette gemeentecamping te zijn met zelfs wifi en we besluiten hier te blijven. De camping ligt naast het voetbalveld en in eerste instantie was ik verbaasd dat in de sanitaire afdeling een aantal douches in 1 ruimte naast elkaar stonden maar toen viel mijn 'frank', o ja , dit zijn dus normaalgesproken de kleedkamers.

's Middags doen we een verkenningsrondje op de fiets en zien op ongeveer 500 meter hier vandaan een van de mooiste sluisjes in de Lot.

 

 

Even een stukje historie over deze lokatie:

In de 14^e eeuw is het chateau van Lustrac gebouwd om de daar aanwezige molen en tevens een doorwaadbaar gedeelte van de Lot te beschermen. De oudste toren, zonder dak, dateert van deze tijd.

 

In de 17^e en 18^e eeuw is het kasteel grondig aangepast. In 1891 werd het kasteel gekocht door de toenmalige burgemeester van Agen. In 1914 werd op de binnenplaats een zagerij geinstalleerd. Aan het eind van de 20^e eeuw werd het door de huidige eigenaars volledig opgeknapt.

De molen is even oud als het kasteel, in de 16^e eeuw heropgebouwd. Tot 1930 heeft de molen graan gemaald.

 

In dat jaar werd de molen omgebouwd tot waterkrachtcentrale. In 1968 werd de waterkrachtcentrale ontmanteld. In 1974 hebben de eigenaren het dak vernieuwd, hoger gemaakt en de vakwerkramen aangebracht. Zowel het kasteel als de molen zijn in 1988 geklasseerd als ‘Monument Historique’.

(Bron en foto’s diverse sites internet)

In het kader van het bevaarbaar maken van de Lot voor toerisme is de sluis onlangs opgeknapt. Het kasteel is privébezit.

20 juli: Route nr 9

 

Als je in een bos staat en het regent, regent het heel lang. De hele nacht bleven de druppels uit de bomen op ons camperdak muziek maken. Vanmorgen is het droog en we besluiten een wandeling te maken. Er zijn in Mauroux veel wandelroutes bewegwijzerd en we gaan voor nr. 9.

Langs een bosrand, over een zandpad, een landelijk weggetje omhoog, langs boerderijen en landbouwschuren.

We genieten van de mooie vergezichten en komen op een bepaald moment langs een verlaten boerenhof waar aan de ingang twee mooi gevormde ronde torentjes staan. Wij natuurlijk even kijken. Op zo’n moment gaat mijn fantasie volledig met mij op de loop. Ik zie dan een ouderwets tafereeltje voor me: boerenkinderen spelen op het erf, kippen en eenden lopen rond, een hond komt enthousiast aangerend, paard en wagen, schuren met koeien, kortom volop bedrijvigheid. Een roestige emmer, een stapel dakpannen, een ingeslagen ruitje in een van de torentjes, bramen en brandnetels is meer het reële beeld. Frits bekijkt dat anders, die ziet bruikbare stenen liggen.

 

Na een tijd wandelen zien we dat de route zo ver we kunnen kijken schuin bergop gaat. Niet wetende hoe lang de tocht is besluiten we terug te gaan.

De volgende dag is de ‘Office de Tourisme’ open en we kopen de routekaarten. Zo zien we dat de route in totaal 8 kilometer is, hadden we dus best kunnen lopen, maar…. Er zijn er in totaal 11, dus een volgende keer hebben we keuze genoeg. 

Laat op de middag gaat het opnieuw regenen en we zijn zelfs genoodzaakt ’s avonds binnen te eten.  

19 juli: 'En face' is een rekbaar begrip

In Mauroux

Over de eerste vakantiedag, de 18^e, valt niet veel te vertellen. Moe van de laatste dagen huis in orde maken en van de hitte (dik in de 30 graden) doen we niet veel anders dan luieren. We hebben op deze plaats al vaker gestaan en hebben ons geïnstalleerd op hetzelfde plekje als vorig jaar. We weten dat het hier rustig is, veel bomen en er is elektriciteit. Het enige verschil met vorig jaar is dat we nu een ‘gardienne’ hebben. Ze komt meteen op ons afgestapt en vertelt dat ze de boel hier een beetje in de gaten houdt en het toilet iedere dag schoonmaakt. Ze is zeer nadrukkelijk aanwezig!

Vandaag, de 19^e staat een eerste fietstocht op het programma. We stappen om 10.00 uur op de pedalen, het is nog relatief koel, na een bewolkte en af en toe een beetje regenachtige nacht. De eerste stop is Thezac.

 

Het blijkt een piepklein dorpje met jawel..een kerk…een gemeentehuis…een feestzaal…een petanque baan en tot onze verbazing een ‘gite d’etappe’ voor wandelaars op weg naar Santiago de Compostella. Nieuwsgierig als ik ben gluur ik door de deur en omdat hij niet op slot zit, neem ik een kijkje binnen. Het is een keurig gebouwtje met een kamer/keukentje, prima douche en 6 stapelbedden in de slaapkamer (schoenen uit!). In het gastenboek lees ik dat de laatste logees op 14 juli aangekomen zijn, te voet vanaf Rocamadour.

Thezac ligt hoog en we zien vanaf het dorpsplein, heel in de verte, de witte contouren van Tournon d’Agenais.

 

Dat is ons volgende doel, kijken of we eten voor vanavond kunnen kopen en dan langs een andere weg weer terug naar Mauroux. In de supermarkt kopen we een paar dingetjes, onder andere een mooie ansichtkaart waar een pelgrim op staat met een gedicht dat mij wel aanspreekt. Maar zo gemakkelijk kom ik er vandaag niet vanaf, met het kopen van een kaartje over pelgrimage en boetedoening!

Ten eerst wil de kassadame geen pinbetaling onder de 10 euro aanvaarden en kost het ons een hele tijd voordat we de geldautomaat (‘en face’ (hier tegenover)) gevonden hebben en daarna vergis ik me in de afslag naar Masquieres waardoor we een behoorlijke klim moeten maken. Dat is genoeg penitentie voor vandaag.

 

Vide grenier, een goed idee!

Het is een mooie zondagmorgen en we stappen op onze fietsen om een toertje te maken. We rijden naar Vire-sur-Lot, een dorpje ongeveer 10 kilometer stroomopwaarts langs de rivier. We volgen gedeeltelijk een oude, nieuw meer gebruikte spoorbaan. Het is nog vroeg en we genieten van de stilte en de mooie omgeving.

In Vire-sur-Lot, een plaatsje met maar een paar honderd inwoners, is een rommelmarkt "vide grenier'' in het frans, wat je kan vertalen als 'het leegmaken van de zolder'.
Op zo'n rommelmarkt zijn leuke koopjes te vinden.
Frits is wel geïnteresseerd in een geel waterkannetje voor de pastis, we vinden het wat aan de dure kant, op zo'n markt wil je er niet meer dan een paar euro voor uitgeven.

En wat te denken van deze gelegenheidsmarktkoopman, hij heeft een paar hele mooie kipjes te koop.

Op de markt komen we altijd mensen tegen die we kennen, daar wordt een praatje mee gemaakt.

We kopen een jerrycan voor wijn, dat komt altijd van pas. Ik koop een pentekening waar een verhaal aan vast zit wat ik in mijn blog "Waterwereld" vertel, maar de vondst van de dag zijn......... twee lampen, die precies passen bij de lampen die we al aan de muur van ons nieuwe terras hebben! En hoe nemen we die nou mee op de fiets vraag je je af. We hebben geluk, onze buren Natalie en David zijn er ook en die nemen ze in de auto mee.
Vide Grenier, een goed idee!

Albi(ertje) 22 en 23 mei

http://www.mairie-albi.fr/pano/albi_virtuel.htm

Na  het bezoek aan Cordes-sur-Ciel rijden we door naar Albi.

Er valt zoveel te vertellen over Albi dat ik begin met een virtueel bezoek.
In bovenstaande link zie je een foto waarbij je door het klikken op 1 van de bolletjes een vogelvlucht maakt en zo een mooi overzicht krijgt van de stad.
De bisschoppelijke stad Albi is in 2010 toegevoegd aan de UNESCO werelderfgoed lijst.
De kathedraal van Albi is het grootste bakstenen kerkgebouw van de wereld. De kathedraal St Cecile is gebouwd in de 12e/13 e eeuw. Dit gotische gebouw ziet er aan de buitenkant heel sober uit, maar is binnen weelderig gedecoreerd. 

 

 

 

 

 

En hier ligt ze dan, die heilige Cecilia.

 

Het bezoeken van de kathedraal en een kennismakingswandeling door Albi zijn de twee belangrijkste onderdelen van het programma van deze namiddag, en het biertje op het terras natuurlijk!!!



Tegen het einde van de middag zoeken we onze slaapplaats op. We hebben voor deze uitstap twee kamers gereserveerd in een chambre d'hote met de mooie naam Villa Bellevue.
Denise en Perry nemen de kamer aan de achterkant de 'romantische kamer', compleet met een nep open haard! Wij hebben een kamer aan de voorzijde, de 'maritieme kamer', geïnspireerd op een historisch figuur uit Albi: Jean-Francois de Laperouse, ontdekkingsreiziger uit de 18e eeuw.
Onze gastheer verwelkomt ons hartelijk en geeft ons een tip voor een restaurant. Het is een prima suggestie. Het restaurant ligt echter midden in het centrum en er zitten al heel wat kilometers in onze benen en Denise en Perry zijn niet meer de jongsten, maar ze tippelen beiden moedig mee en we hebben een gezellige avond.

                                           

een typisch zolderraam

 

 

De volgende morgen gebruiken we het ontbijt in de keuken. Alles is prima verzorgd, met lekkere broodjes, Japanse thee voor de dames, koffie voor de heren, tot en met huisgemaakte yoghurt toe. Onze gastheer blijkt een komisch figuur te zijn. Hij verdwijnt steeds naar zijn eigen woonruimte en komt dan weer om de hoek kijken met weer een nieuw verhaal. Het is dus een ontbijt met entertaining 😄. Het schijnt dat hij in de zomer 's avonds een soort cabaret met piano aan zijn gasten voorschotelt. Kortom, een prima adres en wie er eens heen wil gaan, dit is de link:

 http://www.booking.com/hotel/fr/villa-bellevue.html

 

 

Na het ontbijt stappen we in de auto en rijden naar het centrum. Het doel van deze ochtend is een bezoek aan het Toulouse-Lautrec museum.

Dit museum bevindt zich in het 'Paleis de la Bernie' , het bisschoppelijk paleis, vlak naast de kathedraal. Het paleis is als een soort vesting gebouwd in de 13e eeuw, bedoeld om de macht van de bisschoppen aan te geven. Het is in de 18e eeuw aangepast en toen zijn de sobere zalen veel weelderige geworden. Het gebouw op zich is al een bezoek waard!

 

 

 

 

 

In het museum mag je niet fotograferen en de bovenste drie heb ik  van internet geplukt, vanuit het venster durf ik wel een foto te maken van de mooi aangelegde tuin.

Toulouse-Lautrec is voor mij als amateur schilder een interessant persoon. Ik wil er op deze blog niet teveel aandacht aan besteden. Iedereen kent de affiches en de schilderijen van de dames van lichte zeden en de cabarets, zoals hieronder

 

Mij treft vooral zijn manier van werken. Hij was een ziekelijke man en kon niet lang achter elkaar schilderen. Hij schilderde heel veel op karton en op onderstaande foto kan je heel goed zien dat de kleur van het karton vaak als achtergrond gebruikt wordt.

 

 



 

 Gelukkig had Toulouse-Lautrec een rijke mama. Zij heeft ervoor gezorgd dat na zijn vroege dood, een groot deel van de collectie aan de stad Albi geschonken werd.

 

Na het bezichtigen van de schilderijen en het bewonderen van het Paleis de la Bernie aan de binnenzijde lopen we nog even naar de mooie ommuurde tuin.

Daarna zijn we kijkmoe en voordat we Albi verlaten trakteren we onszelf op een lekker broodje en.... alweer een Belgisch biertje!

 

22 mei : Denise Alpiniste!

Denise, Perry, Frits en ik vertrekken deze morgen voor een uitstap naar Albi.

Op de kaart van het zuidelijke deel van Frankrijk zie je bovenaan Fumel. We gaan dwars door het landschap, over slingerende wegen, in zuid-oostelijke richting, via Caussade naar Albi, dat zie je op de  kaart rechts boven Toulouse. We denken dat het ongeveer 100 kilometer vanaf Fumel is. 

We vertrekken welgemoed onder een bewolkte hemel en onze eerste stop is in Calstelnau-Montratier. Castelnau betekent nieuw kasteel leren we later. Een bastide is het en we weten ook al dat als er " Mont "  in de dorpsnaam zit, de plaats hoog gelegen is.
Castelnau Montratier ligt in het in de Quercy Blanc.

De kleur van de huizen in Castelnau-Montratier komt mooi overeen met de krijtachtige aarde van het landschap in de omgeving. Het is een onherbergzaam en verlaten gebied waar we doorheen trekken.

We vervolgen onze reis na de koffie en gaan op weg naar Cordes sur Ciel. De naam zegt het al 'Cordes in de hemel', dus die plaats zal helemaal hoog gelegen zijn.

Deze bastide (nieuw gebouwde stad)  is gebouwd in 1222 door Raymond VII, graaf van Toulouse. Het hoogteverschil tussen de basis en de top van het dorp is ongeveer 150 meter. Bastides zijn niet gebouwd als versterkte, verdedigbare dorpen, wel vaak op hoger gelegen plaatsen. Cordes heeft echter  in de loop van de eeuwen vele belegeringen moeten doorstaan. Pas in de 20ste eeuw is het een toeristische trekpleister geworden. Nuis het nog voorseizoen, en betrekkelijk rustig.

luchtfoto van Cordes-sur-Ciel

en we klimmen....

 

...en klimmen...

 

wat een panorama!

 

we planten onze vlag!!

 

 

Na een rustige afdaling, waarbij we Denise moesten behoeden voor 'op hol slaan' gaan we verder naar Albi, daar is een heerlijk Belgisch biertje op een zonnig terras welverdiend!

 

 

De volgende morgen, tijdens het ontbijt in ons Bed en Breakfast huis, vertellen we onze verhalen over Cordes aan de huismeester, wat hem de bewonderende kreet ontlokt:

Denise Alpiniste!!!.

 

Over Albi meer in een volgend verhaal.



Expoplurielle

Ieder jaar in mei organiseert de gemeente Fumel een tentoonstelling van werken van beeldende kunstenaars. Dit jaar ben ik een van de uitgenodigde deelnemers. De naam Expoplurielle wil denk ik zeggen dat meerdere kunstvormen aan bod komen.

De expositie is in een prachtig gebouw, de souterrains van het kasteel/gemeentehuis van Fumel. Deze ruimten maken deel uit van het oorspronkelijke kasteel, uit de 12e eeuw, de gevangenis en opslagplaatsen. Dit kasteel, wat diende ter verdediging van de Lotvallei, is verwoest in de honderdjarige oorlog. In de 18e eeuw is op de resten een nieuw kasteel gebouwd. De opdrachtgever liet zich inspireren door de Italiaanse bouwkunst van die tijd. Tijdens de Franse revolutie zijn de torens vernietigd. De tuinen zijn mooi gerestaureerd en je hebt hier een prachtig uitzicht.

Zaterdag 17 mei is de opening. Er is veel belangstelling. In de tuin staan een paar sculpturen van levensgrote kraaien.

Binnen zijn de galerieruimten sfeervol ingericht. Zoals je ziet is de belangstelling groot.

 

 

 

 

Mijn aquarellen hangen in een kleine ruimte. Daar komen mijn kleine formaten het beste tot hun recht.



 

 

 

Er is veel belangstelling en bij de mensen de ik gesproken heb vallen mijn portretten in de smaak. Voor meer informatie over de technische aspecten van mijn werk, zie hannekebronwasser.blogspot.com