Een onverwacht concert

30 juli 

Er staat een lange fietstocht op het programma vandaag. We gaan via Belaye naar Albas, dwars door de volgende lus van de Lot.

 

Onderweg gaan we weer proberen wat sluisjes en barrages te ‘spotten’. In plaats van een wildsafari doen we een sluisjessafari, haha. De eerste sluis die we tegenkomen, Les Scambous, is heel erg verwaarloosd. Het is de sluis stroomopwaarts van Meymes en we zagen daar dat de sluis en barrage opgehoogd waren om meer stroom op te kunnen wekken in de bijgelegen waterkrachtcentrale. In Les Scambous was de barrage onder water verdwenen en het nut van de sluis was weg. Het bijbehorende huis is zo lelijk verbouwd en verwaarloosd tussen hoge bomen, dat ik geen moeite wil doen daar een foto van te maken.

 

'Les Scambous'

Ook bij de volgende sluis, Belaye, is een waterkrachtcentrale gebouwd. De weg loopt nu hoog boven het waterniveau van de Lot en we zien tussen de bomen door een glimp van de sluis en het huis.   

'Belaye'

Na Belaye vervolgen we onze weg, dwars door de lus, naar Albas. Ook daar weer een sluis met stuwdam. Deze keer met een splinternieuwe centrale. De sluiswachterswoning is er niet meer.

 

'Albas'

Albas is een heel mooi dorpje. Op het eerste gezicht geen winkeltje te vinden maar we zien bij het plaatselijke cafe het bord  ‘pain’ en jawel hoor, brood naast de bar! We fietsen/lopen omhoog naar het hoogste punt, de kerk. Daar bewonderen we het uitzicht over de Lot en de mooie huizen.

luchtfoto Albas van internet

 

Het gemeentehuis staat aan 1 kant in de steigers en de bouwmannen hebben juist bouwvergadering. Ze hebben wat proefstukjes bezetwerk gedaan. Wij staan er als echte bouwdeskundigen bij te kijken. ‘Ik weet wel wat ik zou kiezen’, zeg ik tegen Frits en ik zeg het ook tegen de mannen. Hoera, we hebben dezelfde keuze, de tweede van links.

 

’s Middags zijn we lui en blijven we bij de camper. Op een gegeven moment komt er een jonge dame naar ons toe. Ze vertelt dat er vanavond een buitenconcert is naast de feestzaal. We zullen het goed kunnen horen maar we zijn ook uitgenodigd om te komen kijken. We horen ze inspelen. Het klinkt goed, een aparte combinatie van piano, cello, slagwerk en Franse chansons.  Mooie stem heeft de zanger, ik stel me er een soort Michel Fugain of Julien Clerc bij voor, zo'n knappe Franse zanger. Wij gaan kijken en met een aardig aantal mensen genieten we van dit onverwachte optreden. De zanger ziet er niet uit zoals ik me had voorgesteld bij het horen van alleen zijn stem 😃

 

 

Sluisjes 2 en 3

29 juli 

Vandaag vertrekken we van Ferrières naar Grezels. Het is nog steeds bewolkt maar af en toe laat de zon zich zien en de temperatuur is aangenaam, niet te warm. We dalen langs een heel smal, steil weggetje af. Met een grotere camper zou dit niet mogelijk geweest zijn maar onze klein Mercedes bus kan dat wel aan. We zien nu het CHATEAU van de wijnkasteel Chambert en dat schrijf ik niet voor niets met hoofdletters. Het is zeldzaam mooi gelegen, met rondom prachtige valleien met alleen maar wijnvelden  Deze biodynamische wijn'boer' heeft een bedrijf van 64 hectare.

Grezels ligt op de rand van de zuidelijke heuvels van de rivier de Lot. We gaan nu fietsen in de ‘boucles’ (lussen) van de Lot. In de loop van vele eeuwen heeft de stroming van de rivier een hele ontwikkeling doorgemaakt. De oorsprong van de Lot ligt in het Centraal Massief. Het is een echte regen/smeltwater rivier. In de winter en voorjaar komen er enorme hoeveelheden water door en dat heeft ervoor gezorgd dat de Lot al slingerend enorme bochten is gaan maken tussen de rotsachtige heuvels door.

een stukje van 'les boucles du Lot

Vele overstromingen hebben er voor gezorgd dat de grond in de vlaktes tussen de lussen vruchtbare rivierklei geworden is. Het is een en al landbouw, hier, vanwege de Cahors , vooral veel wijngaarden.

Het verval van de rivier is behoorlijk groot. De oorsprong van de rivier ligt in het Central Massief. Vroeger was de Lot alleen bevaarbaar in de zomerperiode. Om de rivier beter als transportweg te gebruiken zijn heel veel sluizen en ‘barrages’ (lage stuwdammen) in gebouwd, de oudste dateren van het eind van de 13e eeuw en daar in die tijd Aquitaine Engels bezit was, werden de kosten daarvan opgebracht door de koning van Engeland. Het op deze manier min of meer gecontroleerde water werd ook als krachtbron gebruikt. Er staan vaak molens en waterkrachtcentrales naast de barrages. In de 19e eeuw zijn de sluizen opgewaardeerd en alle voorzien van een sluiswachterswoning, in totaal 76. In de lus die we vandaag op de fiets gaan verkennen vinden we er twee, compleet met ‘ons model’ sluiswachterswoningen.

 

barrage en en huis 'Campastié'

 

barrage (verhoogd i.v.m. centrale) sluis en huis 'Meymes' 

 

 

 

Hier in Grezels staan we aan de rand van een park, er is water, schaduw en een keurig toiletgebouwtje. En winkeltje is er niet, voor de dagelijkse kunnen we naar Puy l’Eveque of Prayssac, allebei ongeveer 7 kilometer fietsen.  

Danse Macabre

27 en 28 juli

Zondag vertrekken we voor de tweede camperreis. Na het inslaan van wat weekvoorraad rijden we naar een plekje wat we vorig jaar op de fiets ontdekt hebben. We staan nu naast een kerkhof, achter een kerkje op een tamelijk groot plein, onder een reuze grote es. De voorkant van het kerkje is privéterrein en hoort waarschijnlijk bij de ruïne van een kasteel. We zien in de verte een boerderij en horen koeien, af en toe passeert er een auto en verder is het hier heerlijk stil. 

 

Het heet hier Ferrières. We staan ongeveer 4 kilometer van het dorpje Serignac

 

Op het kaartje hierboven zitten we in het witte cirkeltje. Je ziet dat we nog steeds dicht bij huis zijn. We hebben hier al vaker rondgetoerd op de fiets maar dan iets meer richting Touzac.

Vandaag fietsen we naar Serignac en Floressas, twee dorpjes die we al vaker bezocht hebben. In Serignac genieten we een tijdje van het prachtig uitzicht over de zuidelijker gelegen valleien. We zitten nu midden in het Cahors wijngebied en in Floressas zijn twee grote wijnboeren, Chateau Laur en Chateau Chambert en we zien nog iets wat we in geen tijden zagen, een…

......hoefstal . Daar zet je het paard in vast als je de hoeven gaat beslaan.

’s Avonds komt er nog een camper aan, hij wil ook meegenieten van de ‘danse macabre’ denken we. Het blijft overigens doodstil bij de buren.

Op maandag, de 28^ste maken we weer een fietstocht. Het is bewolkt en we rijden naar het dorpje Saux. Dat heeft een hele speciale kerk, het lijkt wel een fort. Wij willen er wat meer van weten maar vinden geen informatiebord. Zelfs op het internet is geen informatie te vinden.

 

Langs een andere route fietsen we terug. In het zicht van de haven, we zien het kerkje van Ferrieres al, moeten we nog een vreselijke helling op, pffff… Frits komt op zijn tandvlees boven maar ik haal het net niet fietsend. Na de middag doet het weer een fikse bui, haaa. ..filmpje!

Nog te vermelden over deze locatie: we krijgen af en toe bezoek van een hond, hij is heel lief maar het is de lelijkste hond die ik ooit gezien heb.

 

 

 

Sluiswachtershuis 1

 

24 juli is een snoeihete dag. We rijden vanmorgen een kleine afstand, in oostelijke richting, via Lustrac tot aan het slaapdorpje Ladignac.  Het is werkelijk een slaapdorp, het kerkje is op slot en er is niets te zien.

In Lustrac hebben we de sluis, molen en kasteel al gezien, nu bekijken we de sluiswachterswoning. Het is, zoals zo vaak langs de Lot, precies hetzelfde model als ons eigen huis, altijd leuk om te bekijken hoe de originele woning aangepast is in de loop der jaren.

 

Volgende week gaan we op ontdekkingstocht naar nog meer sluisjes en huisjes.

Vrijdag 25 juli is een regendag! Wat een verschil met gisteren. We zijn aan de camper gekluisterd. Laat in de middag klaart het op en rijden we naar huis, waar we ons installeren aan het hek van de camping. Het wordt nog zonnig en zelfs barbequeweer. Morgen is het wisseldag en zullen we nieuwe huurders ontvangen.

Fietsen, fietsen en een verkleedpartij in een tunneltje

22 en 23 juli, Trentels

 Vandaag, dinsdag is het een bewolkte dag, fietsweer dus! We willen naar St. Sylvestre.

Op de kaart hebben we gezien dat, als we daar veilig willen komen, we niet de N911 moeten nemen, maar de heuvel van Trentels moeten ronden en dan over landweggetjes afdalen naar het dorp aan de Lot. Zo gedacht zo gedaan! Een heftige klim in het begin maar voor de rest valt het wel mee.

Op de volgende foto van Lustrac zie je de heuvel op de achtergrond.

 

St Sylvestre ligt aan de noordkant van de Lot, aan de zuidkant ligt Port-de-Penne. Daar is een aantal jaren geleden een aanlegplaats voor kleine plezierboten aangelegd. Het is een schilderachtig plaatje en een aanwinst voor de streek.

 

We peddelen op het gemakje terug en gaan langs de andere kant van de heuvel  naar beneden naar Trentels. Als we bijna terug zijn komen we de Engelse buren van de camping tegen, met zijn vieren op de fiets, vrolijk babbelend. ‘Nou’, denken wij, ‘ze zullen wel niet ver gaan, ze zijn niet echt gekleed op een pittige tocht’.

Het duurt toch tot een eind in de middag voor ze weer terug zijn en de volgende morgen vraag ik aan een van de dames waar ze naar toe gefietst waren. Ze vertelt dat ze naar St Sylvestre en Penne geweest zijn. ‘Wauw’, zeg ik, ‘dat was een flinke klim!’. Dat hoeft het niet te zijn, blijkt nu. Er is een spoorbrug over de Lot, hier ongeveer 500 meter vandaan. We hadden al gezien dat er een pad langs het spoor loopt maar je kan er met de fiets ook OVERHEEN. Dat is goed nieuws, vandaag, de 23^ste, staat een fietstocht naar Villeneuve-sur-Lot op het programma.

Deze Pont du Boyer is gebouwd in 1863 voor de spoorlijn Agen - Perigueux. Er was een dubbel spoor voorzien maar er is een enkel spoor aangelegd. Het andere deel is een pad voor voetgangers en fietsers. Voor zover bekend is dit de enige brug in de regio Aquitaine  waarbij fietsers en trein dezelfde brug gebruiken.

 

 

 

We gaan onszelf verwennen op een maaltijd in het wokrestaurant, dat lijkt ons een mooi einddoel.

De fietstocht is lang maar niet zwaar. Wij vinden, in tegenstelling tot een aantal Fransen, dat je een beetje netjes gekleed naar een restaurant gaat, en zeker niet in korte broek.

Dat levert onderweg een grappig tafereeltje op: Frits kleedt zich om in een fietstunneltje vlakbij Villeneuve.

 

We hebben een heerlijke maaltijd. De terugtocht verloopt iets moeizamer. Het wordt ook erg warm en terug op de camping laten we ons eerst zakken in het zwembad!

Totale afstand deze twee dagen: 55 kilometer

21 juli, Lustrac

Maandagmorgen, we vertrekken onder een bewolkte lucht, maken een tussenstopje in Fumel en rijden dan richting Villeneuve.

We hebben in een gids een camping gezien nog voor Trentels en we gaan eens kijken of we hier eventueel op een van de volgende dagen kunnen aanleggen. Het blijkt een kleine, goed onderhouden en nette gemeentecamping te zijn met zelfs wifi en we besluiten hier te blijven. De camping ligt naast het voetbalveld en in eerste instantie was ik verbaasd dat in de sanitaire afdeling een aantal douches in 1 ruimte naast elkaar stonden maar toen viel mijn 'frank', o ja , dit zijn dus normaalgesproken de kleedkamers.

's Middags doen we een verkenningsrondje op de fiets en zien op ongeveer 500 meter hier vandaan een van de mooiste sluisjes in de Lot.

 

 

Even een stukje historie over deze lokatie:

In de 14^e eeuw is het chateau van Lustrac gebouwd om de daar aanwezige molen en tevens een doorwaadbaar gedeelte van de Lot te beschermen. De oudste toren, zonder dak, dateert van deze tijd.

 

In de 17^e en 18^e eeuw is het kasteel grondig aangepast. In 1891 werd het kasteel gekocht door de toenmalige burgemeester van Agen. In 1914 werd op de binnenplaats een zagerij geinstalleerd. Aan het eind van de 20^e eeuw werd het door de huidige eigenaars volledig opgeknapt.

De molen is even oud als het kasteel, in de 16^e eeuw heropgebouwd. Tot 1930 heeft de molen graan gemaald.

 

In dat jaar werd de molen omgebouwd tot waterkrachtcentrale. In 1968 werd de waterkrachtcentrale ontmanteld. In 1974 hebben de eigenaren het dak vernieuwd, hoger gemaakt en de vakwerkramen aangebracht. Zowel het kasteel als de molen zijn in 1988 geklasseerd als ‘Monument Historique’.

(Bron en foto’s diverse sites internet)

In het kader van het bevaarbaar maken van de Lot voor toerisme is de sluis onlangs opgeknapt. Het kasteel is privébezit.

20 juli: Route nr 9

 

Als je in een bos staat en het regent, regent het heel lang. De hele nacht bleven de druppels uit de bomen op ons camperdak muziek maken. Vanmorgen is het droog en we besluiten een wandeling te maken. Er zijn in Mauroux veel wandelroutes bewegwijzerd en we gaan voor nr. 9.

Langs een bosrand, over een zandpad, een landelijk weggetje omhoog, langs boerderijen en landbouwschuren.

We genieten van de mooie vergezichten en komen op een bepaald moment langs een verlaten boerenhof waar aan de ingang twee mooi gevormde ronde torentjes staan. Wij natuurlijk even kijken. Op zo’n moment gaat mijn fantasie volledig met mij op de loop. Ik zie dan een ouderwets tafereeltje voor me: boerenkinderen spelen op het erf, kippen en eenden lopen rond, een hond komt enthousiast aangerend, paard en wagen, schuren met koeien, kortom volop bedrijvigheid. Een roestige emmer, een stapel dakpannen, een ingeslagen ruitje in een van de torentjes, bramen en brandnetels is meer het reële beeld. Frits bekijkt dat anders, die ziet bruikbare stenen liggen.

 

Na een tijd wandelen zien we dat de route zo ver we kunnen kijken schuin bergop gaat. Niet wetende hoe lang de tocht is besluiten we terug te gaan.

De volgende dag is de ‘Office de Tourisme’ open en we kopen de routekaarten. Zo zien we dat de route in totaal 8 kilometer is, hadden we dus best kunnen lopen, maar…. Er zijn er in totaal 11, dus een volgende keer hebben we keuze genoeg. 

Laat op de middag gaat het opnieuw regenen en we zijn zelfs genoodzaakt ’s avonds binnen te eten.