Bonusdag in Cambou

25 augustus 2015

De zondag viel uiteindelijk nog mee, het werd droog en later zelfs zonnig.

Maandag 24 augustus: Zaterdag vroegen we aan de mevrouw in de Office de tourisme in Luzech hoe het weer er voor deze dag uitzag en ze zei: Mwuah Mwauh. Nou dat is het ook hoor. Het lijkt wel een vakantiedag aan de Hollandse kust. Megaveel wind, jagende wolkenpartijen waar af en toe een donkere tussen zit en daar valt dan ook een buitje uit. We rijden eerst terug naar Albas. We hebben gisteren door die regen geen poging gedaan het dorp in te gaan en dat doen we vandaag. Het is maandagmorgen en het is er doodstil. Er is, behalve een bar alleen een brasserie en verder niet 1 winkel. Albas ligt precies in een bocht van de Lot tegen de berghelling aangeplakt. We kunnen twee richtingen op kijken als we helemaal boven staan bij de kerk en het gemeentehuis.

foto internet

We zien een groot bord waar diverse wandelingen op staan. We vinden het een uitstekende dag om een eindje te gaan lopen en we zien er een die voor ons geschikt is en langs Cambou komt.

We lopen dwars door de wijnvelden richting de heuvels. We hebben zaterdag al een pigeonnier gezien en nu passeren we er weer een. Deze laatste hoort bij een verlaten boerderij. Hij herbergt een aantal vogels en een uiltje vliegt verschrikt op als wij langs lopen.

De route is mooi aangegeven op de kaart maar er is geen wegmarkering en we kunnen de heuvels niet in, het pad dwars door de bossen omhoog is niet meer te vinden. We slaan dat stuk van de wandeling over en gaan via de geasfalteerde weg terug.

Dinsdag 25 augustus is vertrekdag. Op het ‘moment suprême’ start de camper niet. Oei, wat nu. Een stukje verder staat een auto en ik ga de eigenaar zoeken om te vragen of hij met de startkabels de accu kan activeren. Ondertussen heeft Frits een wandelaar aangesproken die zijn hond aan het uitlaten is en hij gaat ons helpen. Hij komt een tijdje later met zijn auto langs en we sluiten de kabels aan. Niets! Hij heeft wel een acculader en hij gaat bij hem thuis onze accu opladen.

Dat betekent dat wij hier een dag extra blijven en we stappen snel op onze fietsen om in Luzech eten te kopen. Deze keer rijden we niet over de weg maar volgen we het zandpad langs de rivier. Dat gaat wat hobbelig en af en toe is het smal en vlak langs de waterkant maar het lukt. We gaan een broodje halen en ook eens kijken op een camping een paar kilometer voorbij Luzech.

Vanmorgen nog een grappig verschijnsel: alle waterplanten zijn weg! Blijkbaar is stroomopwaarts een stuw opengezet en er is een flinke stroming op gang gekomen.  

Zondag is geen 'zon' dag

Wat een verschil tussen het weer van gisteren en vandaag!

Gisteren: 22 augustus, weer een dag van iets meer dan 30 graden. We gaan op de fiets naar Luzech, ongeveer 10 kilometer oostwaarts, via een weg dwars door de wijnvelden, op zoek naar een bakker en misschien een supermarkt. 

Luzech is een mooi oud dorpje aan dat Lot, in een lus als in een gestrikte veter. Zo slaperig als Albas tegen de heuvelrug aanleunt, zo levendig is hier. Veel winkels en terrasjes in de hoofdstraat, een donjon torent boven dit alles uit, de Tour Imperial. Een beeld van wat ik hier vertel zie je op onderstaande twee foto's, van internet.

Bij de Office de Tourisme halen we een plattegrondje van het dorp en we doen een stuk van de wandeling. Het is al erg warm en we keren halverwege terug, ook al om de klim naar de donjon best gevaarlijk is. Zeker niet aan te raden met kleine kinderen.

Het is ons al opgevallen dat in deze streek, tussen de wijngaarden, ook veel walnotenboomgaarden staan, veel jonge aanplant ook. Dat hebben we vorig jaar niet gezien. Op een informatiebord In een klein straatje lezen we dat Luzech vroeger een gemeentelijke walnotenpers had. Wat we ook ergens lezen is dat voor iedere vis, die gevangen werd in de Lot, betaald moest worden.Er zijn in Luzech drie kleine musea, maar die bewaren we voor een andere reis.

We doen wat boodschapjes en rijden terug naar ons plekje in Cambou. Het is geen lange rit maar er zitten toch venijnige hellingen in. De middag brengen we door in de schaduw. Af en toe waait het flink. Er zit verandering in de lucht. Een passerende wandelaar raad ons aan een eindje verder te parkeren, niet onder de enorme populier waar we nu staan. Hij ziet het onweer al aankomen, en wij ook. We nemen zijn goede raad aan en verhuizen naar een open plek een klein stukje verderop.

In de nacht onweert het en af en toe valt een regenbui. Het is nog behoorlijk warm in ons rijdend bed.

Deze morgen is het bewolkt, maar we laten ons niet weerhouden en stappen op de fiets. We hebben ontdekt dat langs de Lot een zandpad naar Albas loopt en we willen het dorpje verkennen.

foto internet

We gaan over de smalle brug de Lot over (met noemt het geen ‘pont’ maar een ‘passerelle’) en zoeken aan de andere kant van de rivier naar een sluisje. We vinden de barrage, maar de sluis is toch aan de overkant van de rivier. Waar we staan is een schelpenstrandje. Bij mooi weer kan je vast heerlijk in de Lot zwemmen.

De bewolkte lucht verandert nu in een regenlucht. We moeten een tijdje schuilen onder grote walnotenbomen (gelukkig paraplu mee!) en als het even droog is rijden we snel naar de camper terug. Albas zullen we een andere keer beklimmen. Het ziet er naar uit dat we de rest van de dag binnen moeten blijven (film kijken??)

Belaye, quelle est belle!

Na een nacht op een reeds eerder bezocht, zeer aangenaam plekje in Grezels, vertrekken we deze morgen richting Albas.

Via een heeel smal, kronkelig, weggetje rijden we eerst naar Belaye. We komen gelukkig bijna niemand tegen, er is bijna geen uitwijkmogelijkheid, aan de ene kant kijk je recht de afgrond in en aan de andere kant een greppeltje. Oef, we zijn er, mijn buikkriebels worden beloond, het panorama is verbluffend. Nog nooit hebben we zo’n mooi uitzicht over een boucle (lus) van de Lot gehad!

Je kan hier heel mooi zien dat de Lot, in zijn miljoenen jaren van gewijzigde rivierloop, de oever vaak overstroomd heeft met vruchtbare grond. Overal wijnvelden en landbouw.

We wandelen nog wat door het middeleeuws dorpje, ooit bezit van de bisschoppen van Cahors, en bekijken het kerkje.

Op de middag verwennen we ons met een lunch in La Palombière in Juillac: Het menu: - soep (er zit sinaasappel in, best verrassend), -  pastasalade met aubergine,-  gebakken vis met mosseltjes en kleine platte schelpjes met sperzieboontjes en een lekker aardappelgerecht in een overheerlijk sausje en als dessert heeft Frits bavarois met frambozen en ik een chocoladegebak met crème anglaise. Uiteraard begeleid met een flesje rode wijn.

We komen er een beetje  rozig maar zeer voldaan buiten. Na Albas gaan we de Lot volgen om te zien of er een mooi plekje te vinden is. De eerste poging is al raak, heerlijk aan de Lot onder grote bomen, zodat we de rest van de middag kunnen uitbuiken van onze heerlijke maaltijd. Het groepje huizen in de buurt heet Cambou. Het is hier een ‘site de peche’, een visplaats dus en we staan aan een wandel/fietsroute. In de loop van de tijd dat we hier staan komen er heel wat voorbijgangers, wat ons een paar dagen later nog heel goed van pas zal komen......

We staan aan een ‘binnenbocht’ van de rivier. Hier is weinig stroming en er groeit veel wier in de rivier. ’s Nacht is het prachtig. De maan schijnt er op en het is net een ijsvlakte. De volgende morgen zie ik dat er ook veel waterlelievelden tussen de wiervelden staan. Er verschijnen gele bolletjes, bloemen op steeltjes.