Lekkers uit de tuin

Drukke tijd in de groentetuin. Alles groeit als kool, ook het onkruid helaas. De laatste week dus flink bezig geweest de woestenij weer onder controle te krijgen. Dat is ook nodig omdat we ons zo langzamerhand aan het voorbereiden zijn op onze zomer kampertocht. Voor zover nu bekend vertrekken we op 14 juli en zullen we 3 weken op stap gaan. De laptop gaat mee dus ik hoop ook onderweg wat stukjes te kunnen plaatsen.

Onze knoflook is geoogst, 27 bolletjes, ik vind ze wat aan de kleine kant. Net als vorig jaar had ik wat last van 'roest' . Voor volgend jaar ga ik uitzoeken hoe dat komt en wat ik daar tegen kan doen.

Ze hangen nu in het kleine schuurtje te drogen en het ruikt er heerlijk!

Het aardbeienseizoen is nu voorbij. De bramen beginnen al te kleuren en als het zo doorgaat zullen we dit jaar een super oogst hebben. Nu plukken we bijna iedere dag frambozen. Heerlijk als dessert met een beetje slagroom. Meer moet dat niet zijn.

Bill en Hillary

In ons dorpje Condat is een vereniging, Lot Passion genaamd, die als doel heeft flora en fauna in de Lot te beschermen en te promoten. De club heeft de beschikking over een klein stukje land langs de Lot. Daar zie je allerlei eenden en andere watervogels. Er woont zelfs al jaren een bisamrat. Hij  is zo groot als een klein hondje en we zien hem regelmatig de Lot in scharrelen. Heel wat jaren geleden, minimaal 10 jaar, hebben de bewoners van Condat geld bijeen gesprokkeld en een zwanenpaar gekocht. Het koppel kreeg zelfs een naam: Bill en Hillary. Ze krijgen regelmatig kinderen en één van hun zonen is nog steeds in de buurt en heet Marcel. Dit jaar is er weer gezinsuitbreiding geweest. 5 kleine donsdekbedjes waggelen nu achter pa en ma aan.

Het terreintje van Lot Passion. Het nest was goed verscholen onder de rozen.

Vader Bill met 'de jongens'?

Moeder Hillary met 'de meisjes'?

In tegenstelling tot het welbekende Amerikaanse echtpaar zijn zwanen erg trouw. Een koppel blijft levenslang samen. Een Monica Lewinsky is dus nog niet gesignaleerd.

Uit het nest gebarsten!

Help, wij, vier kinderen van het echtpaar roodstaart, passen niet meer in ons nest. We zijn deze morgen uitgevlogen en gaan nu op onze eigen pootjes staan.

Toch niet zo'n rare vogel (zie 13 mei!)

Dat de vogelbouwploeg in mei zo'n slordig nest gemaakt had op op de balken op ons terras heeft hen er toch niet van weerhouden 4 eitjes te leggen. Deze zijn vorige week uitgekomen en nu is het een drukte van belang. Als wij in de buurt zijn durft pa roodstaart niet in de buurt te komen maar de moedergevoelens van het vrouwtje zijn zo sterk dat ze na wat zenuwachtig heen en weer gehip toch naar het nest gaat en de kleine schreeuwers te eten geeft. 
We gaan het goed in de gaten houden want onze twee poezen vinden dat gedoe daar boven erg interessant en vandaag of morgen vliegt er als we niet opletten een heerlijk vogelmaal in de bek van Joris of Betsie.

Moeder roodstaart op het nest

en een filmpje:

Mijn mooiste stukje tuin van vandaag

Hé dat is even geleden. Na een weekje Nederland heb ik het Franse leven weer opgepakt. Veel te doen in de tuin. Dat was overigens in Nederland niet anders. Daar heb ik strijd geleverd met het zevenblad en voorlopig weer in bedwang (voor zolang het duurt!).

Mijn mooiste stukje tuin is op dit moment de strook naast het kleine schuurtje: IJslandse papaver, ridderspoor en op het dakje bloeiende rijstepap!

Het overigens de groentetuin die de op dit moment de meeste zorg vraagt. Weer een rijtje boontjes gelegd en de tomaten opgebonden en gediefd, de druivelaar gesnoeid en onkruid verwijderd. De zomer uien zijn al eetbaar en Frits heeft veel aardbeien in de diepvries gedaan en we plukken er iedere dag. De marktman raadde mij aan ook eens 'blette' te planten.' Heb je heel de zomer plezier van' zei hij en daar ben ik altijd voor. We hebben het deze week gegeten, in de wokpan samen met courgette en ui. Het was lekker.

Blette, in het nederlands: snijbiet

franse humor

Gisteren waren we in Villeneuve sur Lot, een leuke plaats ongeveer 25 kilometer hier vandaan. Na een paar koude en regenachtige dagen was het heerlijk weer eens buiten te wandelen. Onderweg zagen we het volgende, erg grappig.

Haai op het bord

Op zondag, zeker als we bezoekers hebben, gaan we graag uit eten in een restaurant in de omgeving. Deze afgelopen zondag gingen we naar 'Le Bon Chabrol' in St Aubin. Denise en Perry waren met ons mee en na uitgebreid bestuderen van de kaart kwamen we tot de conclusie dat we eerst aan de dienster moesten vragen wat 'requin' betekende om dan ons hoofdgerecht definitief te bepalen. Ze zei 'vis' en het was erg lekker voegde ze er nog aan toe.

ons hoofdgerecht in Le Bon Chabrol

Wij dus gevieren beslist dat dit het vandaag zou worden. Tijdens het eten, de vis was inderdaad heerlijk, had Perry de gedachte dat  'requin' wel eens 'haai' zou kunnen betekenen. Thuisgekomen meteen gekeken in het woordenboek en inderdaad... haai.
Eens rondgesnuffeld op het internet en er  zijn inderdaad recepten met 'requin' te vinden. Ik ben er niet achter gekomen welke soort haai het was maar het zou een hondshaai of een doornhaai kunnen zijn en ik vond zelfs een foto van een visafdeling in een Franse supermarkt waar deze haal als 'requin bleu', dus blauwe haai,wordt gepresenteerd.

Kom je hem ergens tegen op een markt of supermarkt in 'la douce France', een aanrader.

Nog even over de naam van het restaurant: 'le Bon Chabrol':

Faire chabrol, oftewel chabrollen is een oude gewoonte waarbij je in het laatste restje van je soep een beetje wijn giet, het bord aan je mond zet en dit dan zo naar binnen slobbert. In de plattelandsrestaurant kan je het wel eens meemaken. Ik denk  zomaar dat het een compliment aan de kok is.

een 'mannelijk' gebruik!!!