Wandelen, fietsen en weer het carillon

11 augustus 2015,

Vandaag staat een wandeling op het programma. Tegenover ons gaat een bospad met de richting van de vallei mee omhoog, en wij hopen dat we aan de andere kant van de heuvel uit kunnen komen. Dat valt tegen, het dient voor de boer om op zijn koeienwei te komen en het versmalt al snel tot een hertenpad.

Frits in de jungle

Na nog een mislukt wandelpoging (het ontbreekt ons aan een detailkaart waar ALLE weggetjes op staan), besluiten we tot een fietstochtje Via de brug in Moulin Bessou naar het kasteel te fietsen, wat wij vanaf deze kant zo mooi over het dal van de Seoule uit zien kijken:  het Chateau de Lastours 

foto internet

Het is de moeite waard, de ouderdom van het chateau valt af te lezen aan de stenen raamkozijnen en de prachtige toegangspoort. Helaas mogen we niet dichtbij komen, ‘propriété privée ‘. Op internet lees ik dat het oorspronkelijke kasteel gebouwd is in de 12e eeuw, door de graaf van Toulouse, als verdedigingsfort tegen de Engelsen. Het is later verbouwd tot een gefortificeerde boerderij en in 1992 aangekocht door een rijke franse familie dit het prachtig gerestaureerd heeft.

Het is een mooi tochtje, na de klim richting kasteel blijven we op een hoogvlakte, mooie lange hellingen met ruige begroeiing afgewisseld met bouwland en bos. De streek heet hier Quercy Blanc. Deze naam doelt op de witte kalkstenenplateaus. Ook de huizen zijn met deze opvallend witte stenen gebouwd. 

Vlak voor twaalf uur komen we in Belmontet, we willen de klokken horen luiden en misschien het carillon. Ik duik nog snel voor het sluiten het gemeentehuis in en vraag aan de nog net aanwezige secretaresse om wat informatie over Belmontet en eventueel een wandelroute. We horen de kerkklok 12.00 uur slaan maar niet de klokken die ons zo intrigeren.

Ze geeft ons een uitgebreide informatiefolder en wat staat daar op: het Carillon! Niet op de plaats waar wij het verwachten maar veel dichterbij onze camperplaats, in het buurtschapje Le Pech. Op het gele kaartje zie je Lateulliere en Le Pech, in de vallei daar tussen in zitten wij.

Morgen vertel ik meer over het carillon. We gaan proberen om er voordat we hier vertrekken te gaan kijken en misschien foto’s te maken en hopelijk een praatje met de eigenaar, hij heet Serge Tartrat en ik ben reuze benieuwd hoe iemand er toe komt om als privépersoon een carillon te bouwen en dit iedere dag te laten horen.

O ja, de eigenaar van het land waar wij op staan komt vandaag langs. Al blijven we er een week, hij vindt het prima.