14 juli: La Marseillaise

De nationale feestdag wordt hier in Mauroux onder andere gevierd met een barbeque op...... 'onze' kampeerplaats. Een mooi moment om te vertrekken lijkt ons en om half 10 's morgens vertrekken we naar ons volgende doel: Montcuq.

Een mooi tochtje door het glooiend landschap en na 20 kilometer zijn we er al. 

We kijken even of de gemeentelijke camperplaats geschikt is, niet dus, op het asfalt en in de verste verte geen boom te zien. Aan de overkant van dit terrein is echter een camping en die ziet er prima uit. Het is een echte, ouderwetse Municipal, keurig onderhouden en jawel: met genoeg schaduwplekken.

Het is heel rustig op de camping, misschien in totaal 8 bezette plaatsen, er kunnen er een 30tal staan schat ik zo. Alle bezette plaatsen zijn zo te zien verlaten. We komen er al snel achter waarom: er is markt in het dorp.

Ook wij maken de klim (de 'Mont' van Cuq geeft al aan dat het hoog ligt).

We zijn van plan in één van de twee restaurants de lunch te gebruiken. Het is heel druk in het dorp en veel toeristen, leuke markt overigens. We wandelen wat rond en precies op het moment dat de burgemeester zijn toespraak houdt en de Marseillaise gezongen wordt zijn we op de plaats van het standbeeld, dat midden tussen de marktkramen staat!

Helaas gaat mijn kennis van de Marseillaise niet verder dan de eerste twee regels en lalalalala. Ik luister goed naar de tekst, die behoorlijk strijdlustig klinkt. Al pratend hierover stellen we vast dat, net als bij het Wilhelmus, de tekst nou niet bepaald meegeeft wat nu het 'Nationale' aan dit volkslied is.

 

Het Franse volkslied

La Marseillaise heette oorspronkelijk Chant de marche de l’Armee du Rhin, wat Marslied van het Rijnleger betekend. Het is geschreven én gecomponeerd door Claude Joseph Rouget de Lisle, in 1792, en in 1795 werd dit lied al tot volkslied van Frankrijk verklaard. Het is een tijd verboden geweest door Napoleon, Lodewijk XVIII en Napoleon III. In 1878 werd La Marseillaise weer in ere hersteld;

Vertaling;
Ingerukt, kinderen van het vaderland
De dag van de overwinning is aangebroken
Tegen ons de tirannieen
De bloederige vaandel is gehesen
Luistert in onze velden
naar het loeien van deze vreselijke soldaten
Ze komen in onze armen
om onze zonen en echtgenoten te kelen

Aan de wapenen, burgers
Vormt uw bataillons
Marcheert, marcheert,
Zodat het onreine bloed
onze groeves doordrenkt

(en nog een aantal coupletten, voor de gehele tekst, zie …

bron: http://kunst-en-cultuur.infonu.nl/taal/6469-het-volkslied-van-frankrijk.html)

Na nog wat straatjes met marktkramen doorgelopen te hebben klimmen we verder omhoog, tot aan het hoogste punt van Montcuq, bij de donjon.

Daar wordt de gebruikelijke aperitief geserveerd. Het zijn de brandweermannen en de gendarmes die de glazen vullen. 

Zo te proeven is het geen rosé zonder meer maar is er iets aan toegevoegd, sirop de peche' vertelt een brandweerman ons en hij geeft meteen nog een paar suggesties: ook lekker met sirop de pamplemousse of sirop de citron. Dat laatste is vast lekker. Hij vertelt er ook bij dat je daar niet je beste rosé voor moet gebruiken, dat is dan weer zonde: een culinaire brandweerman dus.

We horen hier ook dat er vanavond een barbeque wordt georganiseerd, lam aan het spit, dat noemen ze een 'mechoui'. Daarna is op dezelfde lokatie het vuurwerk. Wij besluiten dat dat veel leuker is dan het geplande restaurant en gaan nog vlug terug naar de markt om wat eieren te kopen voor de lunch.